Abortuskrant NRC moet toegeven: pro-lifers aan winnende hand

De Nederlandse pro-life beweging heeft de wind in de rug. Dat schrijft NRC Handelsblad in een lang artikel. Een opmerkelijke erkenning van pro-life succes, door een verbeten abortuskrant.

“Anti-abortus-activisten in Nederland manifesteren zich steeds nadrukkelijker”, schrijft NRC Handelsblad in een artikel van 12 juni. De krant interviewt daarin onder meer Stirezo-bestuurslid Hugo Bos. Hij wijst op opiniepeilingen van TNS Nipo, die uitwijzen dat jongeren veel meer pro-life zijn dan ouderen: een onmiskenbare nieuwe trend. De krant beseft dat zij een standpunt verdedigt, dat steeds meer jongeren als achterhaald zien.  

Schimmige financiers

Daar kan de krant van vermeend ‘weldenkend’ Nederland zich niet zomaar bij neerleggen. Het artikel bewijst hoe krampachtig de krant op zoek is geweest naar nieuws om de pro life-beweging mee in diskrediet te brengen. Blijkbaar neemt de krant bij gebrek daaraan haar toevlucht maar tot insinuaties en complottheorieën, die haar ontslaan van alle bewijsplicht. Ze geeft ook nauwelijks gelegenheid tot weerwoord. Waarom zou ze ook? Als nieuwsmedium mag je toch herhalen wat anderen elders hebben gezegd?

Aanhalingstekens

In het artikel zet NRC de toon, door meteen al te spreken van ‘overlast’ bij abortuscentra. Prolife-activisten informeren namelijk vrouwen die zo’n abortuscentrum binnengaan hoe hun kindje daar aan zijn einde zal komen. Daarbij depersonaliseert NRC – vaste truc van het abortusactivisme – direct al het ongeboren kind door het tussen aanhalingstekens te zetten: hoezeer het ook leeft, beweegt en voelt, hoe ver het ook in zijn ontwikkeling is, het gaat niet om een kindje, maar om een ‘kindje’.

‘Intimidatie’

De ijver van NRC om zich van de zwakste partij – het ongeboren kind – te distantiëren, weerspiegelt zich in de volstrektheid waarmee de krant zich met de dadersgroep identificeert: de kapitaalkrachtige en machtige abortuslobby, wereldwijd gevierd en gesubsidieerd. Zonder enige kritische nuance maakt NRC zich de terminologie van de abortuslobby eigen en spreekt daarom over “intimidatie” om het waken en bidden van vrijwilligers te demoniseren, die vrouwen bij abortuscentra belangeloos helpen en informeren.

Tien of twintig euro

De flyers die de waaksters van Stirezo bij abortuscentra uitdelen, komen van het Stirezo-kantoor. Ze kunnen gedrukt worden dankzij de financiële steun van donateurs, die meestal tien of twintig euro geven. En van deze donateurs komen er steeds meer. Zij zijn het die de pro-life beweging de wind in de zeilen geven. Hoe anders is het bij de pro-abortuskant. Daar zwemt men in het geld van de vele linkse Dagobert Ducks. Wie de jaarverslagen van abortuslobbyist Rutgers doorbladert, komt de miljardairs en vermeende wereldverbeteraars allemaal tegen: William and Flora Hewlett Foundation, Bill & Melinda Gates Foundation, Bernard van Leer Foundation, IKEA Foundation: het zijn de clubs van de 0,01% rijkste mensen ter wereld. Rutgers ontving er in 2017 bijna 4,5 miljoen euro van. Dat is het veelvoudige van het Stirezo-budget.

Opgehoest

Maar wat de abortuslobby van de miljardairs ontvangt, valt in het niet bij wat het van de Nederlandse overheid krijgt. Voor abortuslobbyist Rutgers bedroeg dat in 2017 wel 22 miljoen euro: puur belastinggeld, verplicht opgehoest door alle Nederlanders. Ook door Nederlanders die vinden dat ongeboren kinderen wél recht op leven hebben. Zelfs het ministerie van Volksgezondheid betaalt mee aan de abortuslobby van Rutgers: twee miljoen euro in 2017. Blijkbaar valt het doden van ongeboren kinderen ook onder ‘volksgezondheid’.

Commercie

Het is daarom een gotspe als hetzelfde ministerie nu zegt ‘neutraal’ de ‘dialoog’ te willen zoeken tussen gemeenten, aborteurs en pro-lifers, om tot een ‘breed gedragen oplossing’ te komen. Ondertussen financiert datzelfde ministerie – notabene onder leiding van een christendemocraat – een organisatie die nationaal en internationaal voor méér abortus pleit en die ook daadwerkelijk laat uitvoeren. Hoe neutraal is een scheidsrechter die de ene geschilpartij financiert, en de ander als ‘overlast’ gevend ziet? Een scheidsrechter die het bij voorbaat al opneemt voor de commercie van abortuscentra tegen het idealisme van vrijwilligersorganisaties? Tegen de verontwaardiging van vrije burgers?

‘Grote bedragen’

In de campagne tegen de prolifebeweging aarzelt de NRC niet regelrechte onwaarheden in omloop te brengen, er bij de formulering wel zorg voor dragend dat de krant er niet op gepakt kan worden. Zo heeft de Nederlandse abortusbeweging inderdaad “goede contacten” met het buitenland. Volgens henzelf komt daar geen geld vandaan, voegt de krant er dan suggestief aan toe. Zonder met de ogen te knipperen haalt de krant dan de beschuldiging van de niet-gouvernementele organisatie Open Democracy aan, die beweert dat “Amerikaanse fondsen” aan de prolifebeweging in Europa “grote bedragen” doneren.

Linkse pro-abortusclub

Dat is niet het geval. Er bestaat ook geen enkele aanwijzing voor, zoals NRC even later in een tussenzin dan ook wel weer toegeeft. Zo bescherm je je als nieuwsmedium tegen een schadeclaim, terwijl je de ongefundeerde aantijging toch maar mooi in omloop brengt. Het lijkt er daarom op dat NRC er bewust op uit is fakenieuws te verspreiden. Wat ondertussen wél het geval is – en iedereen weet dat, het is geen geheim – is dat Open Democracy een linkse pro-abortusclub is die onder meer door George Soros wordt gefinancierd. Een echte journalistieke gotspe, om uitgerekend die als bron aan te voeren voor het insinueren van buitenlandse financiering en beïnvloeding van organisaties die het vooral van idealistische vrijwilligers moeten hebben.

Religieuze prullaria

De NRC maakt het nog bonter, als ze Civitas Christiana en Stirezo ervan beschuldigt door “oude Europese adel” te worden gefinancierd. De krant haalt daarbij Eric van den Berg als bron aan, die zij opvoert als iemand die “onderzoek doet naar conservatieve christelijke organisaties”. Van den Berg is echter helemaal geen onderzoeker, maar een kleine websitebouwer voor parochies, die onder andere een ‘uitschrijvingsservice voor katholieken’ op zijn naam bracht. Ook dreef hij enige tijd een webwinkel met religieuze prullaria, die gekoppeld was aan zijn website Katholiek.nl. De een is opgedoekt, de ander heeft hij verkocht. De NRC vindt dat laatste een reden hem nu op te voeren als “voormalig hoofdredacteur”.

Zomeruniversiteit

Het blijft maar doorgaan. NRC haalt alles uit de kast om de prolifebeweging politiek te kunnen ‘besmetten’. Natuurlijk valt daarbij de naam van Thierry Baudet en diens spraakmakende essay over de Franse schrijver Michel Houellebecq. Ook memoreert de krant de deelname van de jonge en succesvolle Vlaamse politicus Dries van Langenhoven (Vlaams Belang) aan een zomeruniversiteit in 2013 (!) in Polen, die gehouden werd door TFP, de moederorganisatie waarvan Civitas Christiana en Stirezo lid zijn.

Vrijwilligers

De NRC kan intussen helemaal niets aantonen en gooit daarom maar met modder, in de hoop dat er iets van blijft hangen. De pro-life inzet van Stirezo wordt in het geheel niet betaald door miljardairs of oude adel. Evenmin door Amerikaanse denktanks of foute regimes. De NRC verspreidt volstrekt fakenieuws. Stirezo leeft enkel en alleen van vrijwilligers. Van edelmoedige donateurs die vrijwillig financieel steun bieden en van mensen die op eigen kosten naar abortuscentra reizen om daar vrouwen in nood te helpen en te behoeden voor een noodsprong, waar ze later vaak spijt van hebben en langdurig – letterlijk en figuurlijk – de naweeën van ondervinden. En natuurlijk om waar mogelijk het kind te redden. Dat is het enige echte, volkomen weerloze slachtoffer: het kind van de rekening, waarvan NRC mét de abortuslobby voortdurend de aandacht tracht af te leiden.