Het kwaad van abortus

Elke werkdag worden in ons land 114 kinderen van het leven beroofd. Ze sterven anoniem, kinderen zonder naam. Er wordt geen kaartje gestuurd, zoals ouders soms wel doen bij een miskraam. De geaborteerde kinderen krijgen niet eens een begrafenis. Ze worden behandeld als geamputeerde ledematen, als medisch afval.

Elk jaar zijn er in Nederland 30.000 vrouwen die abortus plegen. Soms onder druk van een partner die geen kind wil, of van een familie die liever geen meisje als eerstgeborene heeft. Vaker spelen geld, carrière en partnerwens mee. De vrouw verwacht bevrijd te worden van onheil, maar loopt door abortus dikwijls een trauma op dat ze de rest van haar leven bij zich draagt.

Sinds de legaliseringsgolf in de jaren 1970 en 1980 de wereld overspoelde, zijn er wereldwijd twee miljard kinderen geaborteerd. Ons tijdperk zal de geschiedenisboeken ingaan als het tijdperk van gevierde, gestimuleerde, ja zelfs geïndustrialiseerde abortus. Wereldwijd worden er 55 miljoen kinderen per jaar geaborteerd (ter vergelijking: in de Tweede Wereldoorlog stierven 52 miljoen mensen).

Geconfronteerd met deze gruwelijke feiten is het moeilijk niet te wanhopen. Die neiging moeten wij weerstaan. Hoop is onze morele plicht. Sint-Paulus plaatst het in dezelfde rij als geloof en liefde. Hoop is vast vertrouwen stellen op God. De belichaming hiervan is onze Heer Jezus Christus, die vredig sliep op de boot die volgens de apostelen zeker zou omslaan door de hevige storm.

Christus heeft, door de uitstorting van de Heilige Geest, aan de apostelen de hoop geschonken. Daardoor konden zij na Pinksteren met twaalf man de wereld veroveren. Wie hoop houdt, gaat door waar de pessimisten allang de handdoek in de ring gooien. Wie hoop houdt, overwint.

In maart 2016 publiceerde TNS Nipo een opiniepeiling over abortus. De resultaten zijn hoopgevend. Van de 55-plussers is 75% voorstander van abortus. Bij 18- tot 34-jarigen is dat 66%. Jongeren zijn dus opmerkelijk minder positief over abortus dan ouderen.

Nog minder mensen zijn voorstanders als de abortus gepleegd wordt om financiële redenen (28%) of omdat het kind een ongewenst geslacht heeft (4%).

De publieke opinie ondergaat geen aardverschuiving, maar er is zeker een tendens te zien. Abortus verliest zijn gekoesterde status als sacrament van de seksuele ‘bevrijding’. Ondanks verwoede pogingen om het geweten te sussen, voelen veel mensen het morele gewicht van abortus.

Het is aan ons om het geweten aan te spreken, om mensen wakker te schudden. God heeft mensen geschapen met een liefde voor kinderen en een afschuw voor moord. Wij kunnen daar op aanhaken met argumenten voor de bescherming van het ongeboren leven en tegen het aborteren van kinderen. Met dat doel wordt deze serie artikelen gepubliceerd.

Wij willen u wapenen met argumenten voor de bescherming van het ongeboren leven, ook in de gevallen waarin het pro-life standpunt onbarmhartig lijkt – zoals verkrachting. Wij willen misverstanden wegnemen, zoals dat abortus noodzakelijk is om overbevolking te voorkomen. Wij willen bovenal inspireren tot een moedige verdediging van het ongeboren leven, in een geest van standvastigheid en naastenliefde.

Laat ons het maximale doen om het ingeschapen geweten te doen ontwaken. Met onze inzet en bovenal de bijstand van Jezus Christus onze Heer, kan de afschaffing van abortus werkelijkheid worden.

“Ik zeg u: Zo gij een geloof hebt als een mosterzaadje, dan zult gij zeggen tot deze berg: Ga van hier dáár heen, en hij zal gaan; en niets zal u onmogelijk zijn.” (Mat. 17:20)