Abortus is geen mensenrecht
Op 23 september 2025 verwierp de Tweede Kamer een motie die uitsprak dat toegang tot veilige abortus een mensenrecht is.
Maar D66 heeft dit streven niet opgegeven.
De partij wil abortus volledig uit het Wetboek van Strafrecht halen en de toegang ertoe expliciet in de Grondwet vastleggen. Ook in Europa wil D66 van abortus een fundamenteel recht maken. Nog op 13 juli 2026 verklaarde de partij letterlijk:
“Abortus is een mensenrecht, geen strafrecht.”
Daarom blijft deze verklaring onverminderd noodzakelijk.
Abortus provocatus,
het opzettelijk beëindigen van het leven van een ongeboren kind, is géén mensenrecht!
Vijf redenen waarom abortus nooit een mensenrecht kan zijn:
1) Recht op Leven – Uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens blijkt dat het recht op leven de basis is voor alle andere rechten en daar dus bovenuit gaat. Nederland heeft deze Verklaring onderschreven. Recht op abortus is daarmee strijdig. Het doden van een mensenkind kan nooit een mensenrecht zijn.
2) Universele verklaring van de rechten van het kind – In de pre-ambule van deze verklaring wordt het volgende aangegeven: “het kind op grond van zijn lichamelijke en geestelijke onrijpheid bijzondere bescherming en zorg nodig heeft, met inbegrip van geëigende wettelijke bescherming, zowel vóór als na zijn geboorte”. Wanneer abortus een mensenrecht zou worden, dan is dat direct in conflict met de universele rechten van het kind.
3) Basis Registratie Personen (BRP) en Burger Service Nummer (BSN) – Sinds 2019 kunnen ouders een levenloos geboren kind, ongeacht de duur van de zwangerschap, laten opnemen in de BRP. De naam en gegevens van het kind worden dan op de persoonslijst van de ouder vermeld. De overheid erkent daarmee dat ouders een kind hebben verloren, ook wanneer het zeer vroeg in de zwangerschap overleed. Het is tegenstrijdig om het ongeboren kind na zijn overlijden als kind te erkennen, maar het opzettelijk beëindigen van zijn leven vóór de geboorte tot mensenrecht te verheffen.
4) Erfrecht – Via het erfrecht heeft een ongeboren kind recht op een kindsdeel van de erfenis van de vader wanneer de vader tijdens de zwangerschap komt te overlijden. Ongeacht de zwangerschapsduur. Voorwaarde is wel dat het kind levend ter wereld komt. Het ongeboren kind heeft dus al gedurende de gehele zwangerschap recht op de erfenis. Dit roept de nodige vragen op. Wat als de moeder de gehele erfenis voor zichzelf wil houden en daarom hun kind het leven ontneemt door een abortus?
5) Raad voor de Kinderbescherming – In 2020 heeft de Raad voor de Kinderbescherming via de rechter een ongeboren kind tussen de 16 en 19 weken zwangerschap onder toezicht laten stellen omdat het handelen van de moeder schade kon veroorzaken bij het ongeboren kind. Zou niet elk kind dat door het handelen van de moeder, een abortus boven het hoofd hangt, waardoor zelfs het leven van het kind beëindigd wordt, via de rechter onder toezicht gesteld moeten worden?
Elk mensenleven is door God gewild en geliefd. Hij is de Schepper van alle leven. Daarom is het opzettelijk beëindigen van een onschuldig mensenleven een ernstige zonde.
(voor alle bronnen en uitgebreide informatie, volg deze link)
Met deze verklaring roepen wij de Tweede Kamer en de Nederlandse regering op zich nationaal én internationaal te verzetten tegen iedere poging om abortus tot mensenrecht of fundamenteel recht te verheffen. Bescherm het recht op leven van ieder ongeboren kind.
Dit initiatief van vereniging Kies Leven wordt gesteund door Stirezo Pro Life en op deze wijze ook onder haar achterban verspreid.
De Verklaring wordt ondersteund door de volgende organisaties:
- Dutch Centre for Bio-Ethical Reform
- Pro Life Europe