Susan pleegde abortus: “Ik weet zelf niet meer wie ik ben”

“Ik had gelegenheidsseks met iemand die ik erg leuk vond. Nee, ik was niet van plan zwanger te worden – ik wilde hem alleen laten zien hoe leuk ik hem vond en ik dacht dat hij ook om mij gaf. Dat was mijn eerste fout.”

Toen Susan erachter kwam dat ze zwanger was, werd ze bang, vertelt ze op LifeSiteNews.  “Ik merkte het al heel snel en mijn dokter zei me dat ik de baby niet zou kunnen houden omdat ik de tekenen van een vroege miskraam vertoonde. Daarom wachtte ik anderhalve week op de miskraam, maar er gebeurde niets – of althans niet dat ik dacht.”

Dus ging ze terug naar de dokter. Ze was nog steeds zwanger. “Ik zat op school, ik ben sportvrouw en pas negentien. Er is nog zoveel wat ik wil doen, voordat ik een baby krijg. Ik wilde ook bij de vader van mijn kind zijn, financiële zekerheid hebben en afgestudeerd zijn.”

Het liep niet zoals ze had gepland.

Susan was mordicus tegen abortus. Totdat ze zelf die situatie terecht kwam. Toch moest ze er niet aan denken haar eigen baby te laten doden. Maar: “Ik wilde geen baby op dat moment – ik bleef er maar aan denken hoezeer mijn leven geruïneerd zou zijn, alleen maar omdat ik wilde dat iemand om mij gaf.”

Ze begon plannen te maken om de baby te laten aborteren. “Ik ging naar de kliniek en sprak met de arts over kosten en procedures. Maar ik bedacht me – ik kon het niet. Ik vertelde niemand dat ik mij bedacht had over het aborteren van de baby omdat ik dat het eerst aan de vader wilde vertellen.”

Ze kreeg geen gelegenheid. “Hij sms-te me niet terug. We zagen elkaar dagelijks op school en hij deed alsof ik compleet onzichtbaar was. Ik was zo overstuur, omdat dit nu precies was wat ik niet gewild had.”

Ze zocht hulp bij haar vrienden. “Ten slotte zei hij weer wat tegen me, maar niet wat ik wilde horen. Het kwam erop neer dat hij niets met mij of de baby te maken wilde hebben. Ik moest het zelf maar uitzoeken. Hij gebruikte een hoop andere nare woorden maar deze raakten me het diepst.”

“Ik kon dit niet zelf uitzoeken.” Susan wist uit haar eigen leven wat het missen van een ouder betekent.  “Ik wilde mijn kind niet zonder vader laten. Ik wilde voor hem het beste, en ik dacht dat het beste voor hem was niet ter wereld te komen. Ik nam een beslissing in een opwelling, die ik voor de rest van mijn leven zal betreuren.”

Susan heeft haar verhaal via LifeSiteNews willen delen “omdat ik wil dat iedereen die dit leest weet dat je het zonder man af kunt. Denk nooit dat je dat niet kan. Als hij er niet wil zijn, raad eens: dan gaat hij je missen.”

“Ik heb zonder ophouden gehuild. Alles herinnert me eraan hoe kostbaar mijn baby zou zijn geweest. Ik weet zelf niet meer wie ik ben. Denk alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft na, want als het eenmaal gebeurd is kun je het niet meer terugdraaien. Je kunt het niet meer terugnemen, hoezeer je dat ook wil.”

 

⇒ Stirezo komt op voor het recht op leven van de ongeboren kinderen.
Steun onze strijd tegen abortus en doneer nu!