Huilend en overstuur kwam de vrouw het abortuscentrum binnen.
Abortuscentrum negeerde paniek: tuchtzaak over abortus zonder bedenktijd
Een 33-jarige vrouw uit Nijmegen heeft een aborteur en de leiding van een abortuscentrum in Arnhem voor het Regionaal Tuchtcollege in Zwolle gedaagd.
Spijt
In een hartverscheurend geval dat de duistere kant van de abortusindustrie blootlegt, klaagt een 33-jarige vrouw uit Nijmegen een aborteur, een medewerker en de leiding van een abortuscentrum in Arnhem aan voor het Regionaal Tuchtcollege in Zwolle. Dit gaat om een abortus in 2023, waarbij het leven van haar veertien weken oude ongeboren kind werd beëindigd in een razendsnel proces. Volgens haar hadden de medewerkers van het abortuscentrum haar mentale toestand beter moeten beoordelen en de procedure moeten stoppen of vertragen.
Zwanger
Het verhaal begint met onverwachte lichamelijke klachten en buikpijn. Na een tip van een vriendin deed ze een zwangerschapstest, die positief bleek. Ze was al langer niet ongesteld geweest, maar door een onregelmatige cyclus had ze het niet verwacht. De vader wilde de zwangerschap niet. In paniek belde ze het abortuscentrum en na een telefonische intake kon ze vijf dagen later terecht.
Twijfels
Ze komt die dag in 2023 huilend het abortorium in Arnhem binnen, compleet overstuur. In de auto onderweg heeft ze overgegeven. "Ik had het zakje met braaksel nog in mijn hand." Er volgde snel een gesprek en een echo, die een zwangerschap van veertien weken aantoonde. Ze kreeg de echo niet te zien. Vervolgens werd haar een toestemmingsformulier voorgelegd, dat ze ondertekende zonder dat de verplichte vakjes werden gecontroleerd. Medicijnen werden direct toegediend. In de wachtruimte apptte ze nog twijfels naar de vader, maar ze uitte dat niet mondeling naar het personeel. Een uur later vond de abortus plaats.
Roes
De vrouw stelt dat het proces in een roes verliep. Ze zocht eigenlijk hulp en een goed gesprek, niet per se een directe ingreep. Het abortuscentrum had volgens haar moeten zien dat ze niet wilsbekwaam was door de paniek en haar meer tijd of doorverwijzing moeten bieden.
Verwoeste levens
De verdediging - de aborteur - houdt vast aan de protocollen. De vrouw had zelf de afspraak gemaakt en geen duidelijke twijfel geuit tijdens de consultatie. Ze was emotioneel en gesloten, maar dat komt vaker voor bij cliënten. Er waren geen signalen die op onvrijwilligheid of ontoereikende toestemming wezen. Na de abortus verloor de vrouw haar baan, belandde in de bijstand en kampt nog altijd met zware psychische klachten.
Geen zorg
Hier ligt precies het probleem: Wat zich voordoet als “zorg” is in werkelijkheid een snelle, administratieve afhandeling van een leventje dat nooit een eerlijke kans kreeg. Abortus is geen zorg. Het is de bewuste beëindiging van een menselijk leven, geen genezing of behandeling van ziekte. Een kindje van veertien weken heeft al armen, benen, vingers, een gezicht en een waarneembare hartslag.
Een wond die niet heelt
Het tuchtcollege doet naar verwachting binnen zes weken uitspraak. Wat de juridische uitkomst ook zal zijn, de morele waarheid blijft staan: abortus is onverdedigbaar. Het is een daad die levens breekt – het leven van het kind dat nooit een kans kreeg, en het leven van de moeder die achterblijft met een wond die niet heelt. Het is tijd om deze cultuur van de dood te ontmaskeren en het recht op leven weer centraal te stellen, vanaf de conceptie, voor elk kind en voor elke moeder in nood.
Verkeerde verwachtingen
Wat blijkt uit deze zaak is dat de Nijmeegse vrouw verkeerde verwachtingen had van wat een abortuscentrum feitelijk is. Het is geen plek om psychische begeleiding te vragen omtrent een ongewenste zwangerschap. Abortuscentra zijn er voor één ding: abortus. Een abortuscentrum die zijn hulpvragers alternatieven voor abortus gaat bieden berooft zichzelf van werk en inkomsten. Als u denkt dat dat te cynisch is wijzen wij u graag op het artikel in Nederlands Dagblad van september 2017 waarin ze bekend maakten dat CASA-abortuscentra door onterechte declaraties voor narcose de staat tussen 2000 en 2014 voor ruim 5 miljoen euro hebben gedupeerd. Wie met de duivel uit één schotel wil eten, moet een lange lepel hebben.
Laatst bijgewerkt: 6 februari 2026 17:14