Wakers bij abortuscentrum: 'We konden helpen, het kindje is gered!'

Je bent ongewild zwanger. Je omgeving zet je onder druk om voor abortus te kiezen. Met lood in de schoenen loop je naar het abortuscentrum. Het kan niet anders, gaat er door je heen. Tot er een vriendelijke vrouw staat. “Heb je hulp nodig? Wij kunnen je helpen.”

'Je hebt een kindje in je buik'

Bij abortuscentra in heel Nederland staan wakers. Deze vrijwilligers gaan in gebed, delen flyers uit en voeren gesprekken. Ze staan er voor ongewild zwangere vrouwen, maar ook voor hun ongeboren kind. Terwijl gesubsidieerde ‘expertisecentra’ als Fiom erop aandringen om over het ongeboren kind te zwijgen, vertellen de wakers wat de zwangere vrouw diep van binnen weet: het is een levend mensenkindje in je buik. 

"Hulp nodig? Praat met ons, we helpen jou en je kindje"

We spreken een waakster die in Heemstede actief is, bij de Bloemenhovekliniek. Hier worden veel late abortussen gepleegd, ook op kinderen die dankzij de medische vooruitgang levensvatbaar zijn. Door tegenwerking – waarover straks meer – is de waakster met haar medevrijwilligers op afstand gezet. Hun oplossing is simpel. “We hebben een spandoek gemaakt. Dat kun je op een afstandje lezen. Er staat op: Hulp nodig? Praat met ons, we helpen jou en je kindje.”

'Ze kozen voor hun kindje'

“Op een gegeven moment komt er een stelletje langs,” vertelt de waakster. “Ze lezen de tekst op het spandoek en komen naar ons toe. Ze waren getriggerd door het hulpaanbod. Want dat hadden ze inderdaad nodig. We hebben ze kunnen helpen. Daardoor hebben ze ervoor gekozen om hun kindje te houden.” 

In strijd met uitspraak van de bestuursrechter

De wakers zouden echter veel meer kindjes kunnen redden, als zij niet op afstand van het abortuscentrum worden gezet. De gemeente heeft een plek aan de overkant van een drukke autoweg aangewezen als demonstratievak. Dit is in strijd met de recente uitspraak van de Raad van State, die zegt dat de wakers “binnen zicht- en gehoorsafstand” moeten kunnen staan. De wakers vechten de beperkingen nu aan met een bezwaarprocedure. Stirezo Pro Life vergoed daarbij hun advocaatkosten. Wie daarbij wil helpen met een gift, kan op deze pagina terecht.

'We worden in de gaten gehouden'

Ook in Den Bosch redt het waken kinderlevens én wordt het actief tegenwerkt. Een waker vertelt een aangrijpend verhaal. “Tijdens de 40 Days for Life waren we op een middag bijna klaar met onze gebeden, toen een jong stel het abortuscentrum verliet. Ik stapte op hen af toen ze de straat overstaken. Meteen kwam iemand uit het abortuscentrum naar buiten gesneld die ons ‘intimiderend’ noemde. We worden blijkbaar in de gaten gehouden.”

Stel bedenkt zich en kiest voor hun kind

Het protest van de abortusmedewerker weerhield het stel er niet van om met de wakers te spreken. Vervolgens gingen ze wel naar binnen voor hun abortusafspraak. “Maar ze kregen het sterke gevoel dat het verkeerd was wat ze deden. Niet lang daarna kwamen ze naar buiten.” Ze hadden zich bedacht. “Ze waren christen en afkomstig uit Roemenië. Ik heb hulp aangeboden en we namen hartelijk afscheid.” 

Aborteur biedt de tang, waker biedt het luisterend oor

De waker benadrukt hoe belangrijk het is om aanwezig te zijn bij abortuscentra. “Het er-zijn als wakers maakt echt verschil,” is zijn ervaring. “Dit stel wilde graag hun verhaal doen.” Waar de aborteur de tang biedt, biedt de waker een luisterend oor. 

Vader wachtte met kinderen voor het abortuscentrum

In Den Bosch komen de wakers veel buitenlanders tegen. Zo ook een stel uit Nigeria, waar christenen hevig vervolgd worden. Ze zijn met hun drie kinderen naar Nederland gevlucht. Nu bleek de vrouw zwanger te zijn. “Voor de vierde was geen plaats, dachten ze. De moeder was psychisch belast, maar de vader had er duidelijk geen vrede mee dat zijn vrouw binnen was, terwijl hij buiten met de kinderen wachtte. Kinderen mogen namelijk niet binnenkomen in de kliniek. Dat zegt veel.”

'Laten we bidden voor dit kind'

De waker vervolgt: “Gelukkig had de moeder ook een innerlijke verlichting, zodat ze moed vatte en afzag van abortus. We hebben contact met hen gehouden. Een van ons is was bij de doop van het derde kind. Laten we bidden dat het vierde kind ook een zegen mag zijn voor het gezin en al het goede zal realiseren dat God voor hem/haar bereid heeft. Dat mogen wij mensen niet afbreken. We zijn allemaal nodig.” 

Stoep is vijf meter breed

In Den Bosch legt de gemeente dezelfde soort beperkingen op als in Heemstede. Volgens de burgemeester is de stoep bij het abortuscentrum te smal voor de wakers om te staan: zij zouden de ingang blokkeren. Wie op Google Maps kijkt, ziet dat de stoep vijf meter breed is. Ook hier is het gemeentelijk besluit in strijd met de Raad van State-uitspraak en gaan de wakers met financiële steun van Stirezo Pro Life in beroep. 

Alternatieven voor abortus mogen niet besproken worden

Als een vrouw naar het abortuscentrum gaat, hangt het leven van haar kindje aan een zijden draadje. Dit draadje staat vaak onder hevige spanning. Partnergeweld, geschonden familie-eer en financiële uitdagingen spelen vaak een rol in de abortusbeslissing. Maar het inventariseren, laat staan het aanpakken van deze problemen stuit op de onwil van pro-abortuskrachten in politiek, overheid en lobbywereld. Zij zijn alternatieven voor abortus als bedreiging voor hun agenda van seksuele ‘bevrijding’. 

'Ik was dakloos en raakte zwanger'

Dan is er nog de druk vanuit het abortuscentrum, die het Roemeense stel in Heemstede bijna tot abortus bewoog. Zij kozen godzijdank voor hun kindje. Die keuze valt helaas niet altijd aan de kant van het leven. We spreken een vrouw met inmiddels vijf kinderen. “Ik was als twintiger een tijd dakloos,” vertelt ze. “Ik raakte ongewenst zwanger. Ik ging naar het abortuscentrum en sprak daar twee zusters.” Een van hen was zuster Monja van Donum Domini.

'Wat als ik het gesprek had voortgezet?'

“Maar toen kwam een medewerker naar buiten,” vertelt de moeder. “Die sommeerde mij naar binnen te komen. Eenmaal daar werd ik snel onder totale narcose gebracht. De abortus werd uitgevoerd. Ik had en heb daar zó spijt van. Vaak vraag ik mij af: wat als ik mij niets had aangetrokken van die medewerker? Gewoon was blijven staan om te praten met de zusters? Dan was het heel anders afgelopen.” 

Zuster Monja stapt naar Europees Hof

Tien jaar later is de vrouw gezegend met vijf kinderen. Maar ze denkt nog iedere dag aan dat ene kindje dat nooit het daglicht mocht zien. “Ik draag dit mijn leven lang met mij.” Vrouwen zoals zij kunnen nu nog moeilijker hulp krijgen: zuster Monja is, net als veel wakers, op afstand gezet. Met de steun van Stirezo Pro Life vecht zij de beperkingen nu aan bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Donaties hiervoor zijn zeer welkom.

Laatst bijgewerkt: 30 april 2026 10:22