Sophie Hermans. Bron afbeelding: Rijksoverheid.
Met Sophie Hermans als zorgminister is het ongeboren kind wederom de grote verliezer
In een tijd waarin de rechten van het ongeboren kind onder zware druk staan, profileert Sophie Hermans zich als een van de meest uitgesproken verdedigers van het liberale abortusregime in Nederland.
Wie is Sophie Hermans?
De geboren Nijmeegse (1 mei 1981), dochter van oud-VVD-politicus Loek Hermans, groeide op in Friesland en bouwde een carrière op die vanachter de schermen begon tot aan de voorgrond van de macht. Na politicologie aan de Universiteit van Amsterdam en stages in het buitenland, werkte ze als adviseur voor VVD-ministers zoals Stef Blok en uiteindelijk als naaste medewerkster van Mark Rutte. In 2017 stapte ze zelf in de Tweede Kamer, werd ondervoorzitter en later fractievoorzitter van de VVD-fractie, en sinds juli 2024 is ze minister van Klimaat en Groene Groei én vicepremier in het demissionaire kabinet-Schoof. Vanaf februari 2026 zal ze waarschijnlijk de portefeuille Volksgezondheid, Welzijn en Sport overnemen in het nieuwe kabinet-Jetten.
Keuzevrijheid eerst
Hermans presenteert zich als een moderne, pragmatische politica: hockeyspeelster, met een partner, een 'menselijke' stijl die contrasteert met de harde debatteertrant van sommigen. Maar achter die façade schuilt een consequent liberaal standpunt over leven en dood. Abortus is voor haar geen tragische noodzaak, maar een hard bevochten recht dat met hand en tand verdedigd moet worden.
Sophie Hermans over abortus
Neem de afschaffing van de verplichte bedenktijd in 2022. Als VVD-Kamerlid en later waarnemend fractievoorzitter juichte Hermans deze stap toe. "Dit is een belangrijke stap voor de vrijheid van vrouwen," twitterde ze. "Een vrouw heeft geen verplichte bedenktijd nodig om een weloverwogen en zorgvuldig besluit over haar eigen lichaam te nemen." De vijfdaagse wachttijd, ingevoerd om ruimte te bieden voor reflectie en om impulsieve beslissingen te voorkomen, werd door haar en haar partij afgedaan als betuttelend en onnodig. De vrouw is baas in eigen buik – punt uit. Ironisch dat de VVD wel voor een bedenktijd is bij “koop of afstand” - de consument is dan beschermd met 14 dagen bedenktijd. Het ongeboren kind krijgt er, wat Hermans betreft, niet eens 1.
Massagraf Nederland
In april 2024 ging ze in debat over toegang tot abortus voor vrouwen uit landen waar dat verboden of sterk beperkt is. Hermans benadrukte dat abortus "zorgvuldige zorg" moet zijn, met begeleiding en nazorg (maar dan wel zonder bedenktijd!). Ze wees op risico's van het digitaal voorschrijven en per post sturen van abortuspillen naar het buitenland: "Abortuszorg is meer dan het toedienen van medicatie." Toch blijft het kader helder: abortus is een recht dat toegankelijk moet zijn, ook internationaal, en Nederland moet die rol blijven vervullen.
Pijnlijk
Het meest onthullend was haar reactie op de actie van Stirezo Pro-Life in december 2023. Daarbij stuurden wij alle Kamerleden een brief met een realistisch plastic foetusje van tien weken, om aandacht te vragen voor het ongeboren kind. Hermans reageerde met een mengeling van boosheid en afschuw. "Misselijkmakend," noemde ze het. "Abortus is een recht, waar hard voor is gevochten en wat met de grootste zorgvuldigheid tot stand is gekomen." Ze was "helemaal klaar" met het verdedigen ervan en wees erop hoe pijnlijk zo'n foetuspopje moest zijn voor collega's met onvervulde kinderwens of een overleden kind. Het geweten aanspreken met een tastbare afbeelding van het kind in wording? Dat is voor Hermans intimidatie, geen dialoog.
Laat abortuspartijen niet alleen het laatste woord hebben – sluit u aan met een pro-life gift!
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
In politiek Den Haag en in de media krijgen abortuspartijen en -organisaties een voorkeursbehandeling, terwijl de stem van het ongeboren kind nauwelijks doordringt. Sluit u daarom vandaag nog met een donatie aan bij Stirezo en help mee om een krachtig pro-life tegengeluid in politiek en media mogelijk te maken.
Stuurloos
Hermans' positie past naadloos in de hedendaagse VVD: moreel stuurloos op het gebied van medische ethiek. De moderne VVD heeft enkel nog oog voor individuele keuzevrijheid. Waar christelijke partijen eerder pleiten voor balans, zorgvuldigheid en erkenning van het kind als mens vanaf de conceptie, ziet zij vooral obstakels voor de autonomie van de vrouw. De foetus is geen kind met rechten, maar een kwestie van persoonlijke keuze. Sophie Hermans belichaamt daarmee de triomf van het individualisme. Want wie abortus als "vrijheidsrecht" presenteert en pro-life acties als "misselijkmakend" afdoet, zal weinig ruimte laten voor het geweten dat roept: dit is een kind, geen keuze.
Laatst bijgewerkt: 10 februari 2026 09:42