Ook een kind met Down heeft recht op een gelukkig leven. Bron: Pexels.
Artsen drongen aan op abortus, maar vijf jaar later speelt Pippi vrolijk op het schoolplein
In het Algemeen Dagblad stond onlangs het verhaal van een gewoon Nederlands gezin dat velen aan het denken heeft gezet. Wat begint als een zwangerschap vol onzekerheid en medische druk, eindigt in een verhaal van liefde en een krachtig pleidooi voor het ongeboren kind.
Bevalling onder extreme spanning
Susanne Blomsteel en haar man kozen bewust voor hun dochter Pippi, ondanks herhaalde adviezen van artsen om het ongeboren kind te doden. Vandaag rent een stralend vijfjarig meisje met syndroom van Down over het schoolplein, met een vriendenboekje in haar hand.Susanne ligt in de verloskamer, krampachtig in foetushouding. Op een bord naast haar bed staan de diagnoses die maandenlang als een donkere wolk boven het gezin hingen: Downsyndroom, een complexe hartafwijking en een zeldzame hersenafwijking. De weeën golven door haar lichaam, maar de echte pijn zit dieper. Het is geen fysieke pijn, maar een diepe angst voor wat komen gaat. Ze heeft al vijf kinderen op de wereld gezet, toch voelt deze bevalling totaal anders.
NIPT-test in coronatijd
Enkele maanden eerder, midden in de coronaperiode, verandert een telefoontje alles. Susanne zit aan de keukentafel als de verloskundige belt met de NIPT-resultaten. Het nieuws is helder: de baby heeft het syndroom van Down. Tranen stromen over haar wangen. Hoewel ze wist dat het een mogelijkheid was, komt de realiteit hard aan. Al snel volgt het gesprek over vervolgonderzoek en de optie om de zwangerschap te beëindigen. Op dat cruciale moment ontwaakt er iets krachtigs in Susanne. „Ik denk dat op dat moment de leeuwin in mij geboren werd,” zegt ze later. Ze belt haar man op zijn werk. Zijn reactie is simpel maar krachtig: hij staat volledig achter haar, wat ze ook kiest. Dat vertrouwen wordt een anker.
Herhaalde abortusvragen bij hartafwijking tijdens zwangerschap
Vanaf dat punt volgen talloze ziekenhuisbezoeken. Eerst duikt de hartafwijking op. Artsen tonen foto’s van geopereerde baby’s en bieden rondleidingen op de intensive care. Ze spreken over een zwakke start, drinkproblemen en operaties. Bij twintig weken komt opnieuw de vraag: willen jullie toch stoppen? Susanne en haar man antwoorden vastberaden nee. Wanneer de zwangerschap de 24-wekengrens passeert, voelt dat als een kleine overwinning. Maar de zorgen stoppen niet.
Dandy-Walker-syndroom de emotionele klap bij 30 weken
Rond dertig weken volgt een nieuwe klap. Een echo toont een grote cyste in de hersenen: het Dandy-Walker-syndroom. De neuroloog stelt een indringende vraag: wat als de baby tijdens de bevalling in nood komt? Moeten we ingrijpen? Susanne breekt. Voor het eerst spreekt ze hardop uit wat ze weken binnenhoudt: waar zijn we aan begonnen? Haar man kijkt haar aan en zegt de woorden die alles veranderen: "Susan, ook hier gaan we van houden." Op dat moment stort ze volledig in, maar tegelijk groeit er een diepe vastberadenheid.
Geboorte van Pippi: een emotionele ontlading in de verloskamer
Zodra Pippi geboren is, pakt Susanne haar vast en legt haar aan de borst. Het meisje begint meteen te drinken. De gynaecoloog trekt zich discreet terug. Dan roept Susannes man door de kamer: "Dit hadden wij toch nooit kunnen laten weghalen?!" Die uitroep van pure vreugde vult de hele ruimte. De dagen erna volgen verrassingen. De hartafwijking blijkt bij nader onderzoek grotendeels verdwenen. Pippi gaat na twee dagen al mee naar huis. De cyste in haar hoofd is er nog, maar veroorzaakt vooralsnog geen grote problemen. Wat begon als een zwangerschap vol sombere prognoses, ontwikkelt zich tot een verhaal van hoop.
Lees ook: In gesprek met Mirjam Cappon: ‘Artsen zetten druk om mijn dochtertje te aborteren’
Een stralend meisje met Downsyndroom
Vijf jaar later is Pippi een energiek meisje. Ze loopt sinds haar 2,5 jaar en zit op een gewone basisschool. Ze heeft vriendinnetjes, verzamelt fanatiek vriendenboekjes en groeit op tussen haar broers en zussen, die haar volkomen vanzelfsprekend in hun midden hebben opgenomen. Af en toe vecht ze tegen longontstekingen, maar thuis is ze vaak het makkelijkste kind. Ze rent, lacht en leeft volop.
Van schoonheidsspecialiste tot zorg Susanne’s levensles in mogelijkheden
Susanne Blomsteel had al vroeg affiniteit met mensen met een beperking. Als jonge vrouw verruilde ze het werk als schoonheidsspecialiste voor de zorg in een instelling voor verstandelijk gehandicapten. Daar leerde ze niet te focussen op beperkingen, maar op mogelijkheden. Een herinnering aan een geïmproviseerde “treinreis” met een dienbladkarretje en een rolstoel illustreert dat perfect. Die levensles nam ze mee: imperfectie kan de mooiste vorm van perfectie zijn.
Je hoeft niet perfect te zijn om geliefd te zijn Pippi’s impact op het gezin
Tegen haar zoon zei ze onlangs: “Voor veel mensen is Pippi misschien niet het perfecte kind. Maar hoe mooi is het dat jij nu al leert dat je niet perfect hoeft te zijn om van iemand te houden.” Susanne deelt haar verhaal openlijk op Instagram en via kinderboeken over anders-zijn. Samen met een collega ontwikkelde ze een sieradenlijn met het symbool van drie kleine streepjes voor Downsyndroom. Tien procent van de opbrengst gaat naar de Stichting Downsyndroom.
Liefde is sterker dan medische statistieken
Dit verhaal raakt aan een diepere maatschappelijke kwestie. In een tijd waarin veel zwangerschappen met afwijkingen onder druk staan van medische adviezen en de gedachte dat alles maakbaar moet zijn, laat de familie Blomsteel zien dat liefde sterker is dan statistieken. Het is de taak van iedere arts om een leven te redden, maar iedere keer werd er aangedrongen op abortus. Het is een gotspe dat de medische wereld op deze manier met kwetsbare kinderen omgaat. Onlangs publiceerde Stirezo Pro Life een interview met Miriam Cappon waarin ze vertelt hoe de medische wereld zorg aan kinderen weigert, als ze vooraf op de hoogte zijn van bepaalde afwijkingen. Het gezin toont dat een kind met extra uitdagingen niet per definitie een “last” is, maar juist een verrijking. Pippi is geen uitzondering die de regel bevestigt, maar een levend bewijs dat elk leven waarde heeft.
Elk leven heeft waarde: omarm het onverwachte
Haar aanwezigheid leert haar broers en zussen mededogen, geduld en vreugde in kleine dingen. Susanne kijkt niet te ver vooruit, maar leeft in het nu: een meisje dat door het huis dartelt, een gezin dat hechter is geworden door de uitdagingen. In een samenleving die vaak kiest voor perfectie, herinnert dit gezin eraan dat echte kracht ligt in het omarmen van het onverwachte. Pippi’s lach op het schoolplein is het mooiste antwoord op alle vragen die ooit gesteld werden. Haar leven is geen “risico” dat vermeden had moeten worden, maar een geschenk dat het gezin dagelijks koestert.
Bestel kosteloos: Door het oog van de waker (ebook)
Benieuwd hoe het is om in de frontlinie tegen abortus te strijden? 'Door het oog van de waker' geeft u een exclusieve kijk op de strijd voor het ongeboren kind. Dit unieke boek staat bomvol met verhalen van pro-life wakers die intimidatie, spot en geweld trotseren om kinderlevens te redden van de abortusdood.
Laatst bijgewerkt: 18 mei 2026 16:46