Ziekenhuizen laten straks honderden kinderen die een late abortus overleven alsnog sterven

Ziekenhuizen gaan abortus met sociale indicatie tussen de 22 en 24 weken uitvoeren. Dit gebeurde tot nu toe alleen in gevallen met een medische indicatie. De Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) stelt dat verschillende ziekenhuizen ‘verkennen’ hoe zij kunnen meedoen aan dit initiatief.

Levensvatbaarheid

In Nederland is in de praktijk abortus om welke reden dan ook legaal tot 24 weken. Dit is geen wettelijk bepaalde grens. De wet verbiedt immers het doden van kinderen van wie “naar redelijkerwijs verwacht mag worden in staat is buiten het moederlichaam in leven te blijven.” De 24-wekengrens stamt uit de tijd van de totstandkoming van de Wet afbreking zwangerschap 40 jaar geleden en is gebaseerd op de medische mogelijkheden van de jaren ’80. Nog altijd hanteert Nederland deze achterhaalde 24-wekengrens alsof het in de wet staat. In de praktijk zijn er landen die een lagere levensvatbaarheidsgrens hanteren, zoals Zweden en Japan met 22 weken. Daarnaast bestaan er vandaag de dag vele volwassenen, die na slechts 21 of zelfs 20 weken zwangerschap geboren zijn.

Late abortussen

Ongeveer 90% van de jaarlijks 40.000 gepleegde abortussen, wordt gepleegd in een abortuscentrum tot 22 weken. Tussen de 22 en 24 weken moet dit in een ziekenhuis gebeuren vanwege de aard en duur van de abortus. In de praktijk voeren ziekenhuizen bijna nooit een abortus uit op sociale indicatie, daarbij is geen medische reden voor de abortus. Dat gat in de “abortuszorg” wil het NVOG dichten. Gynaecologen schreven samen met een aborteur in het vaktijdschrift NTOG: “De vraag is niet óf wij deze zorg moeten organiseren, maar wáár deze zorg het best kan worden geboden.” Dit is ronduit een drogreden. Het rechtvaardigt het doden van kinderen in een vergevorderde zwangerschap met het argument dat men het anders elders wel laat doen.

Abortus en zorgzwaarte

 De NVOG ziet het doden van kinderen, ook in deze late stadia van de zwangerschap, als ‘zorg’ die beter toegankelijk moet zijn. Zij zien de lage aantallen abortusverlening tussen de 22 en 24 weken als een gemis, een probleem dat een oplossing vereist. De woordvoerder verklaarde dat een toename van deze late abortussen een “aanzienlijke zorgzwaarte” voor het zorgpersoneel kan opleveren. Dit is een eufemisme voor het emotioneel traumatiseren van zorgpersoneel. Stel je voor dat je arts of verpleegkundige wordt om kindjes te helpen. In plaats daarvan moet je een zojuist geboren kind, dat volop beweegt en huilt, de dood in sturen. Dat laat geen mens koud.

Levend geboren kinderen

Maar hoe zit het met het kind dat ter sterven wordt gelegd na een mislukte abortus? Dat zal er namelijk gebeuren. “Niet zelden” wordt een kind bij een abortus levend geboren, stelt de NVOG. In die gevallen wordt het kind alsnog gedood. Het wordt actief omgebracht of in de meest schrijnende gevallen aan zijn of haar lot overgelaten totdat het gestorven is. Denk aan baby Samuel in Australië. Het kindje werd, met 16 weken, geboren na een mislukte abortus. Hij kreeg geen medische hulp. Er was geen poging om zijn leven te redden. Hij werd alleen gelaten om te sterven, terwijl het instinctief op zijn duimpje zoog. Dit gebeurt dus “niet zelden”. Volgens een onderzoek in de American Journal of Obstetrics & Gynecology betekent ‘niet zelden’ dat tussen de 15%-25% van de abortussen tussen de 20 en 24 weken (of misschien zelfs hoger) resulteert in een levend geboren kindje. 

De grenzen worden steeds verder opgezocht

Dit initiatief is geen verruiming van de abortuswet. Het markeert wel de tweede grove verruiming van de abortuspraktijk in Nederland binnen een half jaar tijd. De grenzen worden opgezocht en opgerekt. Sinds maart kan de abortuspil online worden besteld. Dit tornt aan elk controlemechanisme bij een abortus in de vroege stadia van het leven. Nu wordt de grens van de late abortus opgezocht. Daarbij worden kinderen die in beginsel levensvatbaar zijn geaborteerd. Maar als dat met 24 weken mag, waarom dan niet 30 weken? Of de dag voor geboorte?

“Huiveringwekkend en tenhemelschreiend”

Vanuit de SGP volgde direct een duidelijke veroordeling van dit initiatief. Diederik van Dijk schreef: “Een compleet kindje, dat levend ter wereld komt en dat men vervolgens bewust laat sterven op de kraamafdeling van een ziekenhuis. Huiveringwekkend en tenhemelschreiend.” Ook kwam de SGP direct met een lijst Kamervragen gericht aan Sophie Hermands, de minister van Volksgezondheid.

Oproep aan de politiek

De Tweede Kamer en minister Hermans kunnen hierover niet zwijgen. Juist omdat de 24-wekengrens niet rechtstreeks uit de wet voortvloeit, maar is gebaseerd op de medische mogelijkheden van ruim veertig jaar geleden, is niet een oprekking van de abortusgrens noodzakelijk, maar een verlaging. De medische wetenschap heeft sindsdien enorme vooruitgang geboekt. Kinderen die vroeger als niet-levensvatbaar werden beschouwd, kunnen tegenwoordig steeds vaker worden behandeld en in leven gehouden. Toch is hun bescherming niet met die medische vooruitgang meegegroeid. Integendeel: in plaats van die te versterken, worden de laatste drempels voor late abortus verder afgebroken. Iedere abortus is een ernstig kwaad. Maar wanneer een kind een late abortus overleeft en vervolgens bewust geen levensreddende zorg krijgt, blijkt hoe ver de normalisering van abortus is gevorderd. Juist daarom is krachtig maatschappelijk en politiek verzet tegen deze ontwikkeling noodzakelijk.

Laatst bijgewerkt: 14 juli 2026 16:11