Nederlandse abortusarts: Ik maak gezonde vrouwen ziek

raven

Gabie Raven is gediplomeerd arts. Haar werk is aborteren. Zij is de persoon die het ongeboren kindje doodt en weghaalt met de zuigcurettage – of, zoals zij het zelf cynisch zegt, door te ‘stofzuigen’.

Hier zeven opmerkelijke uitspraken van abortusarts Raven, gedaan in een recent interview met Volkskrant (betaalmuur).

Als wij op bezoek gingen bij vrienden, vroeg iedereen naar [mijn echtgenoot] zijn werk, maar niet naar dat van mij.

Als je zelfs niet met je vrienden kunt praten over hoe je een groot deel van de week besteedt, dan moet je toch achter de oren krabben…

[Mijn echtgenoot zei] dat ik beter kon stoppen [..]. Het was een van de redenen voor onze scheiding.

Het goede breekt gemakkelijk onder de zware druk van de zonde die abortus is. Zo ook het huwelijk.

Tijdens een etentje waar niemand wist wat ik deed, zei iemand: ‘Misschien moet euthanasie door de abortusartsen gedaan worden, die zijn gewend om mensen om zeep te helpen.’ Ik dacht: je hebt nog gelijk ook. In mijn vak kijk ik anders naar het leven.

Het is niet anders kijken, maar anders omgaan met het leven. Dat is nog zacht uitgedrukt, want Ravens beroep is feitelijk het vermoorden van kinderen.

Iedereen komt bij ons, van hoog tot laag, maar daarna wil men ons liefst zo snel mogelijk weer vergeten.

Normaliter redden of verbeteren medische ingrepen je leven. Dan ben je de arts dankbaar. Bij vrouwen die abortus plegen, overheerst geen dankbaarheid maar een escapisme dat je ook ziet bij getraumatiseerde oorlogsslachtoffers.

Artsen worden opgeleid om mensen beter te maken, wij laten jonge vrouwen die niets mankeren fysiek soms slechter vertrekken dan dat ze kwamen.

Daar valt je mond wel van open. Een arts die toegeeft gezonde mensen ziek te maken is een verrader van haar eigen vak en een vijand van het patiëntenbelang.

Soms vraagt iemand: bent u ook arts? Dan zeg ik voor de grap: ‘welnee joh, voor stofzuigen is toch geen opleiding nodig.’

Het stofzuigen is het gebruik van de zuigcurettage, een zeer sterk apparaat dat het ongeboren kindje kapot zuigt. Een gruwelijke operatie, onder uitgelegd. Alleen kijken als u een sterke maag heeft.

Ik had ooit iemand die zei dat het niet uitkwam omdat ze in een verbouwing zat. [..] Ze raakte in paniek. Uiteindelijk heb ik haar behandeld. Het stond ver van me af, maar van haar keuze had ze me overtuigd.

Het dieptepunt. Een kind aborteren terwijl de moeder in paniek is en alleen een verbouwing geeft als reden. Is dit een ‘onontkoombare noodsituatie’, de eis die de Nederlandse wet stelt aan een abortus? De vraag stellen is ‘m beantwoorden…

Michael Voris komt naar Nederland voor pro-life lezing

De bekende katholieke activist Michael Voris komt naar Nederland. Op vrijdag 9 december geeft hij om 19:30 een lezing in Heilig Landstichting, nabij Nijmegen.

Meer informatie vindt u op de flyer onder. De lezing wordt georganiseerd door Stichting Recht Zonder Onderscheid en Stichting Civitas Christiana.

U bent van harte uitgenodigd! Vertaling is aanwezig.

flyer_mv flyer_mv2

Paus Franciscus laat priesters abortus vergeven

Kracht

Het goede voorbeeld: de Heilige Vader vergeeft een biechtende zondaar.

De katholieke Kerk acht abortus zo’n zware zonde, dat als een persoon het opbiecht alleen bisschoppen bevoegd zijn om absolutie te geven.

Paus Franciscus heeft op 21 november een apostolische brief gepubliceerd, Misericordia et Misera, die deze bevoegdheid permanent aan alle priesters geeft.

Voortaan kan dus ook een pastoor of kapelaan absolutie schenken aan personen die de zonde van abortus opbiechten.

De Heilige Vader schrijft:

“Ik wil benadrukken dat abortus een zware zonde is, want het maakt een einde aan een onschuldig leven. Maar er is geen zonde die niet door Gods vergiffenis kan worden weggenomen. Moge iedere priester daarom een gids zijn, ondersteuning en comfort bieden voor boetelingen op deze reis van speciale verzoening. Ik sta voortaan toe alle priesters degenen die de zonde van abortus provocatus hebben gepleegd te ontslaan.”

Geheel nieuw is de situatie niet. In het Jaar van Barmhartigheid, dat afgelopen zondag afgesloten is, had Franciscus deze bevoegdheid al gegeven. Deze tijdelijke maatregel wordt nu permanent.

Wij hopen en bidden dat meer en meer mensen wier geweten geplaagd wordt door een gepleegde abortus, naar een priester gaan om hun zonde te belijden en om vergeving te ontvangen.

De biechtstoel is geen martelkamer in een gevangenis, maar de operatiekamer van het veldhospitaal dat de Kerk is. Hier begint de genezing.

Een krachtig voorbeeld van hoe het biechten het begin is van genezig, geeft de Nederlandse pater Elias:

Bid u mee bij abortuskliniek? Wij nodigen u uit.

unborn-baby-imageHoe kunnen we het onrecht van abortus stoppen? Hoe kunnen we een einde maken aan de cultuur van de dood in ons land? Daarvoor is een bekering van het hart nodig een ommekeer in ons land naar God en naar Zijn geboden.

Om daaraan bij te dragen gaan we nu bidden bij abortusklinieken. We willen de vrouwen bereiken die overwegen om abortus te plegen en de vrouwen hulp bij rouwverwerking aanbieden wanneer ze al een abortus gepleegd hebben. We moeten het hart van die vrouwen bereiken….en waar kan dat beter dan bij de abortuskliniek zelf. Maar hoe doe je dat? Wat zeg je tegen een vrouw die op weg is naar een ‘kliniek’. En vanuit welke geestelijke houding doe je dat. Daarover gaat deze cursus.

msgrphilipreillyIn 1989 heeft de katholieke priester mgr. Phillip Reilly de “Helpers of God’s Precious Infants” (De helpers van God kostbare kinderen) opgericht. Het doel is om het hart van vrouwen die naar een kliniek op weg zijn te bereiken en om te bidden voor hun bekering. In deze cursus willen we van hem leren hoe we dat het beste kunnen aanpakken. In een preek heeft monseigneur Reilly gezegd (in Brooklyn, USA):

“Voor een abortuskliniek vindt er meer evangelisatie plaats als aan welke ander plek ook maar! Iemand vraagt misschien: ‘Wat heeft u vandaag gedaan?’ ‘Wat heb je voor elkaar gekregen?’ Zeg tegen ze: ik ben met de goede Herder op weg geweest naar het kruis, naar een plek die Golgotha heet. …..We zijn naar een plek gegaan waar onschuldig bloed vergoten wordt… En we zijn naar die plek gegaan op dezelfde manier als Johannes en Maria, die onder het kruis stonden, dat gedaan hebben, onszelf opofferend met Christus voor de vergeving van de zonden van de wereld. Pro-life zijn betekent tenslotte, een offer met Christus te zijn. Voordat een kind wordt geaborteerd wordt het eerst geestelijk geaborteerd. Om dit doden te stoppen is een bekering van het hart nodig. Deze bekering moet plaatsvinden bij de vader, bij de moeder, bij de familie en in de maatschappij.”

De inhoud van de scholing
rosary-1211064_960_720– Abortus in Nederland (wetgeving, hoe veel komt het voor, wie betaald eraan mee, etc.)
– Wat leeft in het hart van vrouwen die naar een abortuskliniek gaan
– De gesteldheid van het hart
– De betekenis van het gebed
– Opbouw van de advisering in theorie
– De ontwikkeling van het ongeboren kind
– De gebruikte methoden bij abortus
– De gevolgen van abortus voor de moeder, vader en de kinderen
– Genezing na een abortus
– Mogelijkheden van hulpverlening in Nederland

Praktische informatie
Locatie: Pelgrimshuis Casa Nova, Pastoor Rabouplein 5, Heilig Landstichting
Tijd: Vrijdag 11 november 17u tot zaterdag 12 november 17u / vrijdag 25 november 17u tot zaterdag 26 november 17u. U kunt de cursus dus in twee verschillende weekenden volgen
Overnachting: Desgewenst kunt u (gratis) in Casa Nova overnachten
Vereisten: Liefde voor het ongeboren leven, geen vooropleiding of ervaring vereist
Kosten: Vrijwillige bijdrage
Taal: De cursus wordt in het Duits gegeven en vertaald in het Nederlands
Maaltijden: Worden door ons verzorgd, u hoeft niets mee te nemen
Sprekers: Zuster M. Monja, Dr. Angelika Pokropp-Hippen, Hugo Bos
Aanmelden verplicht: Via info@stirezo.nl

Werkelijk waar: kinderpostzegels verkopen voor de abortus van kinderen

Wat hebben de Raad voor de Kinderbescherming en Stichting Kinderpostzegels Nederland gemeen? Beide hebben als missie het welzijn en de bescherming van Nederlandse kinderen. Kwetsbare kinderen veelal.

Dat is niet alles. De Kinderbescherming en Kinderpostzegels hebben ook gemeen dat ze de Rutgers Stichting financiëren.

Inderdaad: de stichting die in Nederland en daarbuiten ijvert voor meer abortus.

Nederlandse kinderen die afgelopen maand kinderpostzegels aan de deur verkochten, verkochten voor de abortus van Afrikaanse kinderen.

Kwetsbare kinderen die in aanraking komen met de Kinderbescherming, komen in aanraking met een organisatie die er voor is dat zij in de moederschoot gedood hadden kunnen worden.

Er is ongeloof alom als wij deze feiten vertellen bij onze presentatie in parochies. Dit kan toch niet waar zijn!

Het is werkelijk waar. En het staat openbaar. In de jaarverslagen van de Rutgers Stichting.

Uit het jaarverslag van 2011:
bron-rutgers-magazine-2011_cirkels

En 2013:
bron-rutgers-magazine-2013

In memoriam op Allerzielen… Stirezo-oprichter pater Jan Koopman

Pater Koopman_5Vandaag, 2 november, viert de katholieke Kerk het feest van Allerzielen. Het is de dag waarop wij alle overleden gedenken, in bijzonder onze overleden familie.

Wij katholieken hebben niet alleen overleden familie ‘in het vlees’ – bloedverwanten als opa, oudtante, etc. – maar ook overleden familie ‘in de geest’. Dat zijn onze medegelovigen die het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld hebben. Door de doop vormen wij met hen één familie.

Een bijzonder geestelijk familielid van Stirezo-activisten is pater Jan Koopman.

Zijn overlijden is alweer negentien jaar geleden, zijn nagedachtenis is bij (oudere) Stirezo-activisten levend. Pater Jan Koopman was de immer energieke en zeer gepassioneerde voorman van Stichting Recht Zonder Onderscheid. Een blijvende inspiratie voor ons pro-life werk.

Bestuurslid Hugo Bos bracht in Nijmegen een bezoek aan het graf van pater Koopman. Moge hij in de hemel een voorspreker zijn voor de bescherming van het ongeboren leven!graf-pater-koopman

 

Massale keuze NIPT betekent nog meer abortussen

Auteur: Harry Prins

Zwangere vrouwen kiezen massaal voor de NIP-test”, meldt de NOS. De omroep baseert zich daarbij op een Trident-studie waarvan de resultaten in Prenatal Diagnosis recent zijn gepubliceerd. Alle Nederlandse ziekenhuizen die prenatale diagnostiek aanbieden deden aan dit onderzoek mee.

Van de ruim 1200 hoogrisicozwangeren, zoals dat in het vakjargon heet, koos 86 procent voor de test. Volgens de onderzoekers had 90 procent voldoende kennis over de NIPT. Schokkend is dat van de vrouwen die voor een NIPT kiezen 58 procent kiest voor een abortus als blijkt dat het ongeboren kind het syndroom van Down zou hebben. Dat is meer dan de helft!

Prolife-organisaties hebben gewaarschuwd voor de invoering van de test en voor het hoge cijfer van vrouwen die een abortus overwegen na de uitkomst van de NIPT. Statistieken uit het buitenland tonen aan dat abortuscijfers oplopen tot 95% is als er sprake is van Downsyndroom. De NOS zet het ‘lage’ cijfer na een NIP-test tegenover de 87 procent van vrouwen die voor een abortus koos na een vruchtwaterpunctie. Wat de omroep niet erbij vermeldt is in Nederland weinig vrouwen kiezen voor een punctie omdat deze risicovol is. De NIPT is relatief veilig, dus kent een hogere screening.

lord-shinkwin-2Op dezelfde dag dat de NOS het nieuws over de massale keuze voor NIPT bracht, berichtte het Nederland Dagblad over het wetsvoorstel van de Conservatieve parlementariër Lord Shinkwin. Lord Shinkwin wil dat discriminerende bepalingen van de abortuswet in het Verenigd Koninkrijk geschrapt worden. Hij stelt dat de huidige wetgeving ongeboren kinderen met een handicap discrimineert. De parlementariër, zelf gehandicapt, vindt het een doorn in het oog dat het leven van een mens met een handicap van minder waarde wordt geacht dan dat van een gezond mens. “Kan van mij, als persoon met een ernstige handicap, in alle redelijkheid verwacht worden dat ik mezeff beschouw als gelijkberechtigd, zolang de wet deze discriminatie toestaat en ze in de wetboeken is opgenomen,” aldus Shinkwin. Hij maakte een vergelijking met dezelfde vorm van discriminatie als het zou gaan om huidskleur. De Brite campagne ‘Don’t screen us out’ wijst ook op deze discriminatie en de toename van het aantal abortussen door de NIP-test.

Over deze test schreef Renate Lindeman van Downpride: “Een overheidsgestuurd, uit publieke middelen gefinancierd, routine-screening programma dat leidt tot abortus hoger dan 90%, zou niet als individuele keuze moeten worden beschouwd maar als een gecoördineerd programma dat leidt tot massa-eliminatie.” De massale keuze voor NIPT laat zien dat de overheid niet alleen ongeboren
kinderen discrimineert, maar ook in nog grotere getale wil laten vermoorden.

Schok: Nederlandse overheid wil euthanasie toestaan voor mensen die ‘klaar zijn met hun leven’

minister-schipper14 oktober 2016 (LifeSiteNews, met toestemming vertaald en gepubliceerd) – De Nederlandse regering vraagt een nieuwe voorziening binnen de euthanasiewet die het mogelijk moet maken om hulp bij sterven voor mensen die ‘klaar zijn met leven’, maar die niet lijden aan een ernstige of terminale ziekte, uit het strafrecht te halen.

Het voorstel staat in een brief aan het parlement, ondertekend door Edith Schippers, minister van Volksgezondheid, en Ard van der Steur, minister van Justitie. De brief pleit ervoor dat “ouderen” die hun leven als “voltooid” beschouwen, de mogelijkheid moeten krijgen te sterven. De arts die hen hierbij, onder “strikte en zorgvuldige criteria”, helpt zal onder de nieuwe regels niet vervolgd worden.

Het voorstel sloeg, zelfs in het liberale Nederland, in als een bom nadat het instellen van een commissie door Schippers, met de opdracht te onderzoeken of de euthanasiewet moest worden uitgebreid voor gezonde mensen die levensmoe zijn, niet goed werd ontvangen. Onder leiding van socioloog Paul Schnabel concludeerde de commissie dat het beter is om de bestaande euthanasiewet zich te laten ontwikkelen zoals dat sinds de invoering in 2002 gaat.

Voorstanders van de wijziging, waaronder de NVVE, Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde, reageerden tevreden en zeiden blij verrast te zijn door het regeringsvoorstel.

Met name de NVVE heeft luidruchtig campagne gevoerd om een einde te maken aan de eis dat er een verband moet zijn tusssen uitzichtloos lijden en een ernstige medische toestand. De vereniging stelde dat mensen het recht op zelfbeschikking moeten hebben en dat hun ‘autonomie’ niet alleen gerespecteerd, maar ook gesteund moet worden door artsen. Levensmoe vanwege het verlies van geliefden, eenzaamheid, onvermogen om een voldaan leven te leiden, en andere redenen moeten een rol spelen, vindt de vereniging.

“We kunnen hun beter helpen dan dat zij zich voor de trein gooien,” luidt de mediahype. Een ander voorbeeld dat de voorstanders voor hulp bij sterven noemen is dat zij die ‘klaar zijn met het leven’ nu gedwongen worden met eten en drinken te stoppen, een pijnlijk en langdurig proces.

In een persverklaring sprak Schippers over ouderen die teleurgesteld ontwaken omdat zij niet in hun slaap zijn gestorven en die als enige hoop hebben dat de nieuwe dag het einde zal brengen waarop zij wachten.

Terwijl Schnabel en zijn commissie tevreden waren met de bestaande euthanasiewet, die haar reikwijdte langzaam ontwikkelt tot het omvatten van dementie-patiënten, mensen met psychiatrische aandoeningen, en ouderen met leeftijdskwalen, vond hij tevens dat ‘spirituele’ bijstand en zorg meestal een betere oplossing waren voor mensen die niet ernstig ziek zijn.

Het lijk erop dat, terwijl euthanasie meer een meer geaccepteerd wordt in de Nederlandse samenleving – met meer dan 5000 doden (bijna 4 procent van het totaal) in 2015 – de lobby voor de dood te ver is gegaan.

Op politiek gebied kan de voorgestelde nieuwe wet rekenen op steun van de VVD en haar coalitiegenoot PvdA. Maar naar alle waarschijnlijkheid zal het voorstel niet in stemming worden gebracht voor de algemene verkiezingen van volgend jaar, die een politieke herschikking kan brengen. Volgens de Nederlandse media zijn de kansen dat het voorstel wordt aangenomen klein. Maar het is wel een mijlpaal in de voortdurende discussie over euthanasie.
De belangrijkste oppositiepartij, het CDA, heeft het voorstel al afgewezen. Volgens hen is het kabinet bijzonder ‘zorgeloos’ door in te gaan tegen het advies van de commissie-Schnabel om de wet te laten zoals ze is. Dit is echter gematigde kritiek, want de wet geeft artsen al de mogelijkheid te moorden en de toepassing ervan heeft de praktijk in Nederland op een ‘hellend vlak’ gebracht.

Binnen de Nederlandse context waren er een aantal opvallende reacties op het voorstel. Gert-Jan Segers van de Christenunie, een meer openlijk christelijke partij, sprak de beschuldiging uit dat de gedachte achter het voorstel uitgaat van “de mythe dat het een puur individuele keuze is, terwijl er altijd familieleden, de gemeenschap, verzorgers en uiteindelijk de samenleving als geheel erbij betrokken zijn”. Volgens Segers “legt het voorstel druk op de zorg voor en veiligheid van ouderen.”

Nog onverwachter was de Socialistische Partij, die het voorstel afwees in wat als een ‘felle’ tweet wordt gezien. Parlementariër Lilian Marijnissen schreef “de ouderenzorg is niet op orde, veel ouderen zijn eenzaam & dan wordt levensbeëindiging makkelijker?”. Partijleider Emile Roemer zei dat, terwijl ouderen “uitstekende zorg” verdienen als ze dat nodig hebben, het huidige kabinet het tegenovergestelde nastreeft om geld te besparen. “Dit alles leidt tot minimale zorg,” zei hij.

Links in het algemeen – de PvdA, GroenLinks en de VVD – waren verontwaardigd over deze kritiek. Ze beschuldigde de Socialistische Partij ervan “een grens te overschrijden” en “een gebrek aan respect voor ouderen die meer zelfbeschikking willen.”

In dat opzicht gaat het voorstel inderdaad en drempel over. Binnen de huidige euthanasiewetgeving mag iemand om euthanasie vragen, maar zal dat krijgen als de arts, op basis van een onafhankelijk en positief advies, wil overwegen of de patiënt valt onder de “zorgvuldige criteria” die de wet voorschrijft. Deze zijn “uitzichtloos en ondraaglijk lijden”, waaraan de juridische interpretatie van de wet “het aanwezig zijn van een ernstige medische aandoening” toevoegt. De arts is, op basis van deze voorwaarden, degene die uiteindelijk beslist.

Schnabel en zijn commissie vonden dat de huidige wet zich kon ontwikkelen tot de acceptatie van “levensmoe” als een vorm van “uitzichtloos en ondraaglijk lijden”, en het zou beter zijn om deze ontwikkeling gewoon zijn gang te laten gaan.

Wat verandert, of wat het kabinet wil versnellen, is een wijziging die een grotere autonomie van de patiënt introduceert. “Klaar met het leven” of de overweging dat “het leven voltooid is” of “niets meer te bieden heeft” is een zeer subjectieve beoordeling. Door officieel dit nieuwe criterium te introduceren geeft de wet veel meer macht aan de patiënten over hun levenseinde, en verplicht het artsen een verklaring over een doodswens te overwegen die vooral gekoppeld is aan de psychologische weigering door te gaan met het leven als een onoverkomelijke situatie en waaraan de artsen uiteindelijk zullen toegeven.

Het criterium ‘levensmoe’ zal niet worden toegepast zonder een zorgvuldige beoordeling dat de patiënt handelde vanuit zijn of haar eigen vrije wil. Er zullen alternatieven worden aangeboden, een second opinion is vereist, en de patiënt moet het verzoek herhalen met de mogelijkheid er alsnog van af te zien. Euthanasiepillen of medicatie zal alleen aan het einde worden aangeboden, om te voorkomen dat mensen hun ‘moordpillen’ in een kastje thuis hebben, met het gevaar van misbruik. Een gespecialiseerde groep artsen zal dit type euthanasie uitvoeren.
Dit zijn ‘strenge’ criteria, verzekert het kabinet. Bedoelen ze daarmee dezelfde bestaande ‘strenge’ criteria die ertoe hebben geleid dat de euthanasiewet steeds ruimer werd toegepast, waardoor dood tegenwoordig wordt gezien als een wenselijke oplossing boven meer problemen en aandoeningen?

Hoeveel ouderen zullen vandaag de dag vragen om de dood omdat ze ‘klaar zijn met het leven”? In 2011 vroegen ongeveer 400 mensen aan hun huisarts voor euthanasie zonder dat zij een ‘ernstige’ medische aandoening hadden. Tussen 2010 en 2015 ontving de NVVE naar eigen zeggen 800 verzoeken van mensen die ‘klaar zijn met met het leven’, hoewel het niet duidelijk is of veel, of allemaal, dodelijk ziek zijn waren. Daar is geen definitief antwoord op te geven.

Wel is duidelijk dat op het hellend vlak van euthanasie ruimere omstandigheden niet alleen euthanasie of hulp bij zelfmoord vaker voorkomt, maar ook dat het meer druk legt op mensen die zich overbodig voelen of die zichzelf zien als een last en daarom kiezen voor wat wordt aangeprezen als een ‘menselijke’ manier om het leven te verlaten. Dat is precies wat de Heilige Johannes Paulus een ‘cultuur van de dood’.

Pools parlement stemt over abortus. Jouw gebed is nodig.

Poolse pro-lifers halen handtekeningen op voor het abortusverbod.

Poolse pro-lifers halen marcheren voor het abortusverbod.

Vandaag om 9u komt het Pools parlement samen om te stemmen over het verbod op abortus.

Het wetsvoorstel om abortus volledig te verbieden is begonnen als burgerinitiatief. Honderdduizenden mensen zetten hun handtekening. De Poolse wet verplicht het parlement dan om over het voorstel te stemmen.

Het spant erom. De regeringspartij Recht en Rechtvaardigheid (PiS) heeft een absolute meerderheid en steunt het abortusverbod, maar binnen de partij is er tegenstand.

Buiten de partij wordt de druk opgevoerd. Het Europees Parlement bemoeit zich al met de zaak en gaat er volgende maand over vergaderen. Als het Pools parlement het abortusverbod goedkeurt, kan Polen rekenen op internationale inmenging.

Polen staat op een kruispunt. Het parlement beslist welke weg het land inslaat, beslist wat het lot wordt van bedreigde ongeboren kinderen.

Wij Nederlanders hoeven niet langs de kant te staan. Wij kunnen meestrijden tegen abortus door gebed. Gebed – vooral de rozenkrans – is het krachtigste wapen tegen abortus!

Bid daarom dat het Pools parlement kiest voor de bescherming van ongeboren kinderen. Bid, waar je ook bent – op het werk, op school, in de trein. Bid, al is het maar één weesgegroetje. Het oprecht gebed van velen kan bergen verzetten.

Heilige Maagd Maria, Koningin van Polen, bid voor ons;
Heilige Johannes Paulus II, bid voor ons;
Allerheiligst Hart van Jezus, ontferm U over ons.

EDIT 23-09-2016 15:00 – Het Pools parlement heeft de wet goedgekeurd. Onze gebeden zijn verhoord. Deo gratias!

rosary-1211064_960_720