Ronald Plasterk spreekt zich uit tegen de abortus van levensvatbare kinderen

Ronald Plasterk heeft “nooit moeite gehad met de ruimte voor abortus”. Maar bij levensvatbare baby’s trekt hij een grens: “Dit zou toch echt niet mogen gebeuren.”

Ronald Plasterk over abortus van levensvatbare kinderen

Plasterk reageert hiermee op een nieuwe pilot van ziekenhuizen. Deze ziekenhuizen gaan tussen de 22ste en 24ste zwangerschapsweek abortussen aanbieden om sociale redenen. “Niet zelden” mislukt zo’n abortus en komt het kindje levend ter wereld. Door de medische vooruitgang is de overlevingskans van dat kindje steeds groter. Toch krijgt het kindje geen zorg om het in leven te houden en wordt het achtergelaten om te sterven.

Plasterk "schrok" van Hermans' uitspraak

In zijn Telegraaf-column benadrukt Plasterk eerst dat hij voorstander is van abortus. De oud-PvdA-politicus heeft zich “op medisch-ethische kwesties altijd als volledig liberaal beschouwd”. Toch “schrok” Plasterk toen zorgminister Sophie Hermans antwoord gaf op de vraag welke zorg baby’s krijgen die na een late abortus levend ter wereld komen. Hermans: “In zulke situaties wordt zorg verleend waarbij het voorkomen van lijden centraal staat.”

'Het is onmiskenbaar een mens'

Sindsdien blijft Plasterk over dit antwoord “piekeren”. Want “het is wel een levensvatbaar kind, dat wanneer het gevoed zou worden en met liefdevolle zorg omgeven, een paar maanden later zou kunnen zitten en rondkijken en nog weer een paar maanden later kan rondkruipen en nog iets later beginnen te praten. Het is onmiskenbaar een baby, een mens, een levensvatbaar mens.”

Geen wezenlijk verschil tussen levensvatbaar en niet-levensvatbaar

“Dit zou toch echt niet mogen gebeuren," vindt Plasterk. "We moeten ergens een grens trekken.” Tegelijk stelt hij dat er “in biologische zin niets spectaculairs gebeurt met een embryo tussen het moment dat het nog niet levensvatbaar is en het moment dat het dat wel is.” Inderdaad verandert een ongeboren kind niet wezenlijk wanneer het levensvatbaar wordt. Dat gebeurt evenmin wanneer het kind pijn gaat voelen, een kloppend hartje krijgt of geboren wordt.

Fictieve grenzen

Een abortusgrens op basis van levensvatbaarheid is welbeschouwd een fictie. Mensen bedenken zulke grenzen omdat zij terugschrikken voor de angstwekkende consequentie van hun eigen standpunt: dat het recht op leven niet vanaf de verwekking geldt. Als een kind 12 weken na de verwekking gedood mag worden – het standpunt dat Plasterk nog steeds lijkt in te nemen – waarom dan niet 12 weken na de geboorte? Er is niets wezenlijks veranderd aan het kind. Het heeft zich alleen verder ontwikkeld.

'Strafbaarheid moet glashelder zijn'

Tot zover onze kritische noot. Het is positief dat Plasterk zich uitspreekt tegen late abortus. “De strafbaarheid van het doden van levensvatbare kinderen moet in ieder geval glashelder zijn,” zegt hij terecht. “Dat zou het antwoord van de minister moeten zijn.”

Lees ook: Late abortussen zijn in strijd met de wet

Wat als Plasterk wel premier was geworden?

Als de recente politieke geschiedenis nét even anders was verlopen, was de proef met late abortussen er mogelijk nooit gekomen. Plasterk was in 2024 premierskandidaat op voordracht van Geert Wilders. Dat ging niet door vanwege een futiliteit. Volgens Fleur Agema zou het kabinet nog overeind staan als Plasterk wél premier was geworden. Dat zei de PVV-politica onlangs in Studio Sedee, een podcast van De Telegraaf. Had premier Plasterk een streep gezet door de proef met de abortus van levensvatbare kinderen? We zullen het nooit weten.

Laatst bijgewerkt: 5 november 2026 07:47