Dit kindje werd geboren met 22 weken en heeft het gered. (Beeld: LiveAction)
Tien dagen: het verschil tussen leven en dood
De geboorte van Jaël na 24 weken en 5 dagen zwangerschap legt het ongemak bij extreme vroeggeboortes in de Nederlandse gezondheidszorg bloot. Roy Kerner beschreef het verhaal van zijn dochter Jaël in een ervaringsverhaal op de website van Care4Neo.
Bijna 24 weken zwanger
In 2016, na bijna 24 weken zwangerschap, kreeg Katinka steeds meer buikpijn. Na een consult en inwendig onderzoek bij de verloskundige werd zij met spoed doorgestuurd naar het ziekenhuis. Katinka herinnerde zich: "Onze dochter, voor wie we nog niet eens een naam hadden gekozen, dreigde geboren te worden vóór de grens van 24 weken."
Lees ook: Ziekenhuizen laten straks honderden kinderen die een late abortus overleven alsnog sterven
De behandelgrens in Nederland
De 24-wekengrens in Nederland is de grens tussen leven en dood. Niet omdat het kindje vóór de 24 weken dood ter wereld komt. Ook niet omdat medici niet de mogelijkheid hebben om het kind te redden, dat gebeurt wereldwijd regelmatig. Nederland hanteert een behandelgrens van 24 weken voor te vroeggeboren baby’s, omdat dit in 1984 werd vastgesteld als de grens van levensvatbaarheid. Tegenwoordig is de medische wetenschap zo verbeterd dat kinderen vanaf 22 weken, of in unieke gevallen zelfs eerder, levensvatbaar zijn. Toch houden Nederlandse ziekenhuizen vast aan de gedateerde levensvatbaarheidsgrens.
De houding van de artsen
De artsen waren helder, zei Katinka. "Als onze dochter die nacht geboren zou worden, konden ze niets voor haar doen." Tien dagen later waren er echter geen obstakels meer tot levensreddende zorg. De bevalling werd met hulp van medici uitgesteld tot 24 weken en 5 dagen in de zwangerschap, waarna artsen er wél alles aan deden om het kind te redden. En met succes. De Heer zij geprezen.
Een moreel failliet
Wat bezielt echter onze maatschappij en de medische wereld om zo met kinderlevens om te gaan? Hoe kan men zo tegen de waarde van het menselijk leven aankijken? Waarbij tien dagen het verschil maken tussen levensreddende zorg en het verzachten van het sterven. De verklaring is niet medisch, artsen in Duitsland behandelen kinderen van 22 weken. Het is ook niet moreel, elk kind is namelijk een Godsgeschenk en verdient bescherming. Deze praktijk komt voort uit de onwil om aan de abortusgrens te tornen. Een abortusgrens die slechts in de praktijk bestaat en waaraan wettelijk gezien illegaal wordt vastgehouden.
Laatst bijgewerkt: 23 juli 2026 09:05