Apotheker Florus Krijgsman staat onder steeds grotere druk
Dertien organisaties, waaronder COC Nederland en Transgender Netwerk, hebben de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd gevraagd het beleid van apotheker Florus Krijgsman te onderzoeken. De zaak raakt aan een grotere vraag: hoeveel ruimte blijft er voor gewetensbezwaren in de zorg?
Een opiniestuk in de Volkskrant
In mei kreeg de zaak landelijke aandacht door een opiniestuk in de Volkskrant, geschreven door feminist en Dolle Mina Dionne Maria Hallegraeff. Krijgsman, apotheker in Nieuwegein, verstrekt vanuit zijn christelijke overtuiging bepaalde middelen niet, waaronder abortuspillen, anticonceptie, spiraaltjes en hormoonbehandelingen. Hallegraeff schreef: “Krijgsman zet geen hakenkruis op de stoep. Hij bouwt een professionele homepage met een keurige zin onder het kopje ‘principiële standpunten’. Het klinkt bijna eervol als je het zo leest.”
Tot aan de Tweede Kamer
De ophef leidde tot vragen in de Tweede Kamer. PRO-Kamerlid Lisa Vliegenthart vroeg: “Is de minister het met mij eens dat dit verwerpelijk is?” Haar vraag ging niet over het opiniestuk van Hallegraeff, maar over de apotheker die op grond van gewetensbezwaren bepaalde mensonterende ‘medicatie’ niet wil verstrekken. D66-Kamerlid Wieke Paulusma noemde de zaak een “hellend vlak” en vroeg: “Waar gaat dit nu nog meer naartoe?” De discussie ging daarmee niet alleen over Krijgsman, maar ook over de grenzen van gewetensbezwaren in de zorg.
Dertien organisaties dienen een klacht in
Eind oktober dienden dertien maatschappelijke organisaties, waaronder COC Nederland en Transgender Netwerk, een klacht in bij de IGJ. “Religieuze gewetensbezwaren van een individuele zorgverlener mogen niet ten koste gaan van de zorg voor transpatiënten,” stellen de ondertekenaars. Minister Sophie Hermans (VVD) verwoordde diezelfde gedachtegang in mei. Zij zei dat gewetensbezwaren niet bedoeld zijn “voor het weigeren van reguliere zorg”. De beroepsorganisatie KNMP is met Krijgsman in gesprek en bekijkt via haar commissie ethiek of de beroepscode op dit punt voldoende duidelijk is.
Steeds minder ruimte voor gewetensbezwaren
De kern van het debat is welke zorg als “regulier” geldt en hoeveel ruimte een zorgverlener heeft om op grond van zijn geweten bepaalde middelen niet te verstrekken. Eerst wordt transzorg als reguliere zorg bestempeld; vervolgens wordt de vraag gesteld of een zorgverlener die zorg nog wel mag weigeren vanuit zijn geloof. Dat is de uitkomst van het links-liberale denken. Bij abortus is die spanning ook zichtbaar. PRO wil abortus uit het Wetboek van Strafrecht halen en presenteert abortus als reguliere zorg. Dat vergroot de politieke druk op zorgverleners die vanuit hun christelijke overtuiging niet aan die zorg willen meewerken.
De rol van een apotheker
Een apotheek wordt soms gezien als een winkel waar de klant vraagt en de apotheker levert. Maar een apotheker is een zorgverlener met een eigen verantwoordelijkheid. De verantwoordelijkheid om de beste zorg te leveren kan botsen met de linkse opvatting dat abortuspillen en transmedicatie onder ‘zorg’ vallen. In een cultuur die abortus en euthanasie steeds meer als gewone zorg presenteert, is een christelijke apotheker die vasthoudt aan zijn morele overtuiging een teken van hoop: de hoop dat het geweten niet wordt weggedrukt zodra het botst met de heersende opvattingen, en de hoop op een Nederland dat zich bekeert en de abortuscultuur en het transgenderisme achter zich laat.
Laatst bijgewerkt: 6 november 2026 10:34