Bespuugd, omsingeld en bedreigd: op straatcampagne in Utrecht

Na de sterk uiteenlopende reacties in Den Haag en Amsterdam kregen de vrijwilligers in Utrecht te maken met een agressiever tegenprotest. Toch leidde de campagne ook tot serieuze gesprekken en steun, en veranderden zelfs enkele mensen van mening over abortus.

Bespuugd en bedreigd

De straatcampagne vervolgde haar weg in Utrecht en hield eerst halt op het Stationsplein bij Utrecht Centraal. Het tegenprotest was duidelijk vijandiger en beter georganiseerd dan een paar dagen eerder in Amsterdam en Den Haag. Al snel begon een man een van de vrijwilligers herhaaldelijk te beledigen. Toen de vrijwilliger antwoordde dat beledigingen geen argumenten zijn, bespuugde de man hem. Een andere voorbijganger dreigde zelfs: “Als de politie er niet was, zou ik je tanden uit je bek slaan.”

Schreeuwend tegenprotest

Via Instagram riepen de Dolle Mina’s hun volgers op om snel een tegenprotest te organiseren. In universiteitsstad Utrecht gaven veel mensen gehoor aan die oproep. De vrijwilligers werden omsingeld door een schreeuwende menigte met geïmproviseerde protestborden, waarop veel vulgaire taal stond. De abortusactivisten gebruikten megafoons, joelden, schreeuwden en staken hun middelvingers op. Ook zwaaiden zij met pridevlaggen en een Palestijnse vlag. 

“Wil je deze tomaat in je gezicht?”

Een vrouw die naar eigen zeggen arts was, hield een tomaat vlak voor het gezicht van een pro-lifer en vroeg of hij die in zijn gezicht wilde krijgen. Vervolgens begon zij hem te filmen en vroeg zij naar zijn naam. Toen de vrijwilliger tegenover de camera uitlegde dat hij opkwam voor het meest fundamentele mensenrecht – het recht op leven – en zij niet, stopte zij onmiddellijk met filmen. Een andere man liep ongeveer twintig minuten schreeuwend met een vrijwilliger mee. Hij kwam steeds dichterbij en weigerde afstand te houden. Terwijl de schreeuwende man vlak voor hem stond, duwde een andere man de vrijwilliger tweemaal in de rug. Uiteindelijk moest de politie ingrijpen en de schreeuwende man bevelen minstens vijf meter afstand te bewaren.

Agressie werkt averechts

De agressie van het tegenprotest had ook een onverwacht effect. Voorbijgangers zagen het schreeuwende tegenprotest en werden juist nieuwsgierig naar de boodschap waartegen de activisten zich zo fel verzetten. Daardoor namen juist meer mensen een flyer aan. Sommigen wilden meer over de pro-lifestandpunten weten, juist omdat zij zich niet met het geschreeuw en de intimidatie wilden vereenzelvigen. Opnieuw ontstond zo een duidelijk contrast: terwijl de tegenstanders probeerden de campagne te overstemmen, bleven de pro-lifers rustig met voorbijgangers in gesprek.

Twee mensen veranderen ter plekke van mening

Die gesprekken wierpen vruchten af. Na een rustig debat lieten twee mensen weten dat zij van mening waren veranderd. “Dank jullie wel, jullie hebben ons overtuigd,” zeiden zij. Door het gesprek waren zij tot het inzicht gekomen dat abortus een ernstig kwaad is. Ook twee andere jonge mannen luisterden oprecht naar de argumenten tegen abortus. Een van hen erkende tijdens het gesprek dat bij abortus menselijk leven wordt gedood. Hoewel zij nog niet volledig overtuigd waren, luisterden zij aandachtig en zonder vijandigheid. Dat vormde een groot contrast met veel andere aanwezigen.

Universiteit Utrecht

Toen de vrijwilligers hun campagne bij de Universiteit Utrecht voortzetten, activeerden de Dolle Mina’s via Instagram opnieuw hun zogenoemde “anti-abortusalarm”. Veel studenten en medewerkers herkenden de vrijwilligers van eerdere straatcampagnes. Sommigen begonnen al te filmen toen zij arriveerden. Ondanks het luide tegenprotest konden er veel inhoudelijke debatten worden gevoerd. Rond de gesprekken ontstonden regelmatig kringen van studenten en voorbijgangers die aandachtig luisterden of zelf aan het debat deelnamen.

Diep persoonlijke ervaringen

Een van de vrijwilligers gaf drie interviews aan journalistiekstudenten, die daarin een mooie kans zagen om hun studie in de praktijk te brengen. Ook werd gesproken met een professor die zich bij het tegenprotest had gevoegd. Hij was van mening dat het slaan met pannen op een vuilnisbak een beschaafde manier is om je mening te uiten. Een jonge vrouw van ongeveer achttien jaar nam deel aan een groot groepsgesprek. Na afloop kwam zij alleen terug om enkele persoonlijke ervaringen te delen die zij niet in het bijzijn van de groep wilde vertellen. Uit respect voor haar privacy worden die bijzonderheden niet gepubliceerd. Wel vertelde zij dat het gesprek haar diep aan het denken had gezet en dat zij geen deel wilde uitmaken van de groep agressieve abortusactivisten.

De stille steun achter het geschreeuw

De luide menigte rond de vrijwilligers, zowel bij Utrecht Centraal als bij de universiteit, kon de indruk wekken dat er nauwelijks steun bestaat voor het ongeboren kind. Achter het geschreeuw bleek echter veel stille steun schuil te gaan. Twee vrijwilligers stonden voor de Albert Heijn bij Utrecht Centraal met voorbijgangers te praten. Op een gegeven moment kwam een man de supermarkt uit. Hij vertelde dat hij het werk van de vrijwilligers geweldig en moedig vond en dat hij graag wilde doneren. Hij opende zijn portemonnee en gaf hun ter plekke een contante bijdrage. Vervolgens liep hij naar een andere vrijwilliger, ging ook met hem inhoudelijk in gesprek en gaf daarna opnieuw een donatie. Dit laat zien wat de straatcampagne teweegbrengt. Mensen gaan nadenken, veranderen soms van mening en besluiten het werk voor de bescherming van het ongeboren kind actief te ondersteunen.

Laatst bijgewerkt: 1 oktober 2026 09:21