Een demonische verdraaiing van de woorden: “Dit is Mijn Lichaam”
Bron afbeelding links: Andrewgardner1, CC BY 4.0, Wikimedia Commons. Samengesteld met eigen foto.
Katholiek filosoof Peter Kreeft beschrijft abortus als een demonische verdraaiing van de eucharistische woorden “Dit is Mijn Lichaam”. Die verdraaiing zien wij terug in de bekendste abortusleus: “My body, my choice”.
Abortus als demonische parodie
Peter Kreeft is een Amerikaanse katholieke theoloog en filosoof. In zijn boek Jesus-shock (2008) bespreekt hij de geest van de antichrist. Het is een geest van opstand en zelfverheerlijking die teruggaat op de val van Satan en de zondeval. Satan verleidde Adam en Eva met de woorden: “God weet, dat uw ogen zullen opengaan, wanneer ge daarvan eet, en dat ge gelijk aan God zult worden.” (Genesis 3:5) Die gedachte ligt volgens Kreeft aan de basis van “My body, my choice.” Daarmee is abortus een demonische verdraaiing van de woorden van Onze Lieve Heer bij de instelling van het Heilig Misoffer: “Dit is Mijn Lichaam.”
Christus’ zelfovergave
Op de vooravond van Christus’ lijden en sterven vierde Hij het Pascha met Zijn apostelen. Daar, in het bijzijn van Zijn trouwste volgelingen, stelde Hij het Heilig Misoffer in. Hij brak brood en zei: “Neemt en eet, dit is mijn lichaam.” Daarna nam Hij de beker en sprak: “Drinkt allen hieruit, want dit is mijn bloed van het Nieuwe Verbond, dat wordt vergoten voor velen tot vergiffenis der zonden.” (Mattheus 26: 26-28) Zoals het Paaslam werd geofferd en gegeten bij de bevrijding van Israël uit Egypte, zo geeft Onze Lieve Heer Zijn eigen lichaam als offer en levengevend voedsel voor onze verlossing van de zonde.
“My body, my choice”
Daartegenover staat de abortuslobby met haar activisten. Het is een beweging met tal van verschillende leuzen, waarvan “my body, my choice” de meest gebruikte. Volgens Kreeft is dit een demonische verdraaiing van Jezus’ woorden bij het Laatste Avondmaal. Abortusactivisten gebruiken diezelfde woorden – ‘dit is mijn lichaam’ – met een godslasterlijke betekenis. Het zijn geen woorden van dienstbaarheid, maar woorden van rebellie. Een rebellie die teruggaat op de allereerste opstand: die van Satan. Een rebellie die voortkomt uit hoogmoed en het verlangen zelf god te zijn. Achter abortus schuilt een ideologie die autonomie en het dienen van het eigen ‘ik’ tot een absoluut recht verheft en het kind buiten beschouwing laat.
Het lichaam als bezit en autonomie als absoluut recht
Daaruit volgt het idee van een recht op absolute en alles overstijgende autonomie. Het lichaam wordt dan gezien als een materieel bezit: los van God, van onze verantwoordelijkheden en van de menselijke natuur zoals God die heeft geschapen. De autonomie van het eigen ‘ik’ wordt voorgesteld als het grootste goed in het menselijk leven. Geen hogere plicht of verantwoordelijkheid mag die autonomie begrenzen. Daarin ligt ten diepste de kern van de zondeval: het schepsel dat zichzelf uit hoogmoed boven zijn Schepper verheft.
Een genomen offer tegenover een ontvangen offer
Onze Lieve Heer gaf Zichzelf als offer voor de hele wereld. Hij geeft Zijn lichaam voor ons heil. Hij onderging de geseling, Zijn lijdensweg en de kruisdood, opdat wij eeuwig mogen leven. Wat gebeurt er daarentegen bij een abortus? Daar vindt een kinderoffer plaats. Kinderen worden ons echter door God gegeven. Zij zijn een zegen die aan onze zorg wordt toevertrouwd. Zij zijn niet ons bezit, waarover wij naar eigen goeddunken mogen beschikken. Wij hebben de plicht voor onze kinderen te zorgen, omdat ook zij beelddragers van God zijn. Ook zij staan onder de genade van het offer van Christus. Bij abortus wordt daarentegen het onschuldige kind opgeofferd aan het eigen ‘ik’. Waar Onze Lieve Heer zegt dat Hij moet sterven opdat wij zullen leven, draaien abortusactivisten dat op zijn kop. De fundamentele gedachte achter abortus is: “Jij moet sterven, zodat ik kan leven.”
Sociaal 'offer' aan de samenleving
Het kind wordt bij abortus niet alleen opgeofferd voor het gemak van de moeder. Soms wordt abortus zelfs voorgesteld als een ‘gunst voor de samenleving’. Hoe vaak worden de vermeende maatschappelijke lasten van mensen met het downsyndroom of een andere handicap niet aangehaald als argument voor abortus? Eenzelfde gedachte vinden wij terug in het handelen van Pilatus. Hij zag geen schuld bij Onze Lieve Heer, maar gaf Hem toch over aan de wensen van het volk. Hij liet hem kruisigen om de rust te bewaren en zijn eigen positie niet in gevaar te brengen. De onschuldige werd geofferd voor een vermeend ‘maatschappelijk belang’.
Bestel kosteloos: Catechismus tegen abortus (ebook)
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Waarom moet ik het menselijk leven beschermen? Wat is abortus precies? Waarom is abortus een zonde? Wat zijn de gevolgen voor de moeder en het kind? De Catechismus tegen abortus geeft in vraag-en-antwoordvorm hierop het antwoord. Met het geloof, de rede en de wetenschap wordt abortus teruggebracht tot de essentie: het doden van een ongeboren leven.
Vergeving door het offer van Onze Lieve Heer
Het offer van Christus laat echter niet alleen de ernst van de zonde zien, maar openbaart ook de overvloed van Gods barmhartigheid. Het offer van Onze Lieve Heer is groter dan menselijke zonden. Abortus is een ernstig kwaad, een verdraaiing en corruptie van Christus’ offer aan het kruis. Toch plaatst deze daad niemand buiten het bereik van Gods vergeving, mits er oprecht berouw is. De vrouw die een abortus heeft ondergaan, de vader die druk heeft uitgeoefend en allen die eraan hebben meegewerkt, kunnen in berouw tot Christus terugkeren. In de biecht wordt de zonde niet ontkend of goedgepraat, maar eerlijk onder ogen gezien in het licht van het kruis. Christus biedt geen goedkope geruststelling, maar werkelijke vergeving en herstel. De onschuld van het kind moet verdedigd worden en tegelijk moeten wij de gewonde mens naar Christus wijzen.
Het leven wordt ons gegeven
Het antwoord op de cultuur van de dood is uiteindelijk niet alleen een wettelijk verbod, maar vooral een christelijk herstel. Het leven wordt ons gegeven. Een kind is geen bezit, last of bedreiging van onze vrijheid, maar een kostbaar schepsel van God dat vanaf het eerste ogenblik van zijn bestaan recht heeft op bescherming en liefde. Van de bevruchting tot aan de natuurlijke dood heeft ieder menselijk leven een unieke en intrinsieke waarde. In het Heilig Misoffer leert Christus ons dat ons leven niet slechts ons bezit is, maar een gave die wij in liefde ontvangen. “Dit is Mijn lichaam” betekent bij Hem: ‘Ik geef Mijzelf voor u, opdat u mag leven.’ Vanuit die goddelijke genade moeten wij ook leven: in een geest van gehoorzaamheid en dienstbaarheid. Dat betekent zorg voor het ongeboren kind én steun aan de kwetsbare moeder die door angst of druk denkt dat er geen andere weg is. Met geestelijke en materiële steun kan zij de weg van het leven terugvinden. Tegenover de woorden "mijn lichaam, mijn keuze” zeggen wij: Het leven is een goddelijke gave en het kind is onze naaste. Ware liefde geeft zichzelf in dienstbaarheid en offert nooit de onschuldige op.
Seth Gruber is een Amerikaanse pro-life activist en oprichter van The White Rose Resistance. Hij citeert Peter Kreeft, die abortus de “demonische parodie van de eucharistie” noemt, omdat de cultuur van de dood dezelfde 'heilige' woorden gebruikt: “Dit is mijn lichaam”. Zie hieronder de video:
Laatst bijgewerkt: 18 augustus 2026 15:40
