De Europese Unie promoot abortus - het doden van ongeboren kinderen - met een inzet die een betere zaak waardig is. (Foto: EU-parlementsgebouw in Straatsburg, Publiek Domein)
Europese subsidie dreigt van Nederland een verzamelpunt van abortustoerisme te maken
In februari werd in de Europese Commissie een nieuwe resolutie aangenomen: Europa zou financieel garant gaan staan voor de abortuskosten van haar burgers binnen de Europese Unie.
Financiële vergoeding voor abortus
Dit zou de toegang tot abortus voor vrouwen moeten vergemakkelijken, ook voor vrouwen uit landen waar de wetgeving rondom abortus streng is. Zij zouden door Europese vergoedingen makkelijker naar landen kunnen reizen met meer liberalere abortuswetgeving, om daar een abortus te ondergaan.
My Voice, My Choice
Het begon allemaal met een handtekeningenactie ‘My voice, my choice’ opgezet door activisten van het pro-abortuskamp in Europa. Gedreven door angst voor strengere wetgeving rondom abortus en inperkingen van wat zij als vrouwenrechten bezien, namen zij de vlucht naar voren. Zij verzamelden meer dan een miljoen handtekeningen voor een petitie waarin ze vroegen om een fonds waarmee abortussen voor Europese vrouwen centraal vergoed zouden kunnen worden.
Welwillendheid bij Europese Commissie
De Europese Commissie en het Europese Parlement waren met zoveel handtekeningen verplicht dit voorstel te behandelen, maar ze stonden hiervan zichzelf al ook zeer welwillend in. Dit leidde ertoe dat op 26 februari 2026 de Europese Commissie er officieel mee instemde om abortuskosten te vergoeden vanuit de Europese Unie.
Lees ook: Europees Commissaris roept parlementsleden op te lobbyen voor abortus
Abortus is geen EU-bevoegdheid
Het probleem is echter dat Europa niet gaat over de abortuswetgeving van de individuele lidstaten. Gezondheidszorg en medische ingrepen (waar abortussen onder vallen) zijn terreinen die behoren tot de lidstaten en niet tot Europa. Een Europees fonds opzetten om kosten voor abortussen te dekken, valt daarmee buiten de mogelijkheden voor de Europese Unie.
'Sociaal' fonds biedt uitkomst
Dus werd er een creatieve oplossing bedacht: het al bestaande Europese Sociaal Fonds Plus (ESF+) waarin 143 miljard Euro zit, kon worden aangewend door landen om hun kosten op te verhalen. Dit fonds is ooit ingesteld voor het bevorderen van sociale rechten in Europa en met een beetje fantasie kon dit daar ook onder vallen, aldus de Commissie.
Wat betekent dit in de praktijk?
Daardoor is het dus mogelijk dat vrouwen uit een land als bijvoorbeeld Polen, naar Nederland kunnen komen om op kosten van de Europese belastingbetaler, een abortus te laten uitvoeren. Let wel, dit is dus geld toegezegd en gegeven door lidstaten voordat ze wisten dat dit geld daarvoor zou worden aangewend. Laten we eens nader kijken wat dit in de praktijk betekent.
De Nederlandse situatie
Nederland heeft recht op €400.000.000 uit de ESF+ pot voor dit jaar. Dat betekent dat de overheid dus 400 miljoen euro kan aanwenden voor allerlei projecten die te maken hebben met sociale rechten, waaronder dus nu ook het vergoeden van abortuskosten ontstaan door EU-burgers uit andere landen van de EU die naar Nederland komen voor een abortus. Hoeveel geld is daar dan voor nodig, mocht Nederland dit willen bekostigen van die 400 miljoen euro?
Negen procent van abortussen bij buitenlanders
Uit de algemeen beschikbare gegevens over abortussen in Nederland (Wet afbreking zwangerschap) weten we dat er jaarlijks ongeveer tussen 3.300 en 3.500 abortussen worden uitgevoerd op vrouwen die niet in Nederland wonen, werken of langdurig verblijven. Dit is ongeveer 9% van alle abortussen die in ons land ieder jaar worden uitgevoerd.
Illegalen in Nederland
Dit aantal bestaat enerzijds uit vrouwen uit verschillende EU-landen die hier naartoe reizen om een abortus te laten uitvoeren én uit vrouwen die ongedocumenteerd of illegaal in Nederland verblijven en buiten de kaders van ons zorgstelsel vallen.
Gestage stijging
Het aantal abortussen onder vrouwen die niet in Nederland wonen, werken of langdurig verblijven is de afgelopen jaren groeiend: in 2021 ging het om 2.960 gevallen, in 2022 3.267, in 2023 om 3.308 en in 2024 al om 3.719. Dit is het gevolg van regelingen als bovenbeschreven, maar komt ook door particuliere organisaties als Abortion Network Amsterdam (ANA) die tevens kosten vergoeden voor vrouwen uit het buitenland.
Nederland heeft vergaande abortuswet
Daarnaast speelt het uittreden van het Verenigd Koninkrijk (VK) uit de EU bij de Brexit in 2020 een rol. Tezamen met het VK hebben wij namelijk de meest vergaande abortuswetgeving van Europa: bij ons mag een kindje volgens de wet tot week 24 geaborteerd worden. Dat is buiten het VK en Nederland in geen enkel land in Europa het geval.
Nederlandse abortusmogelijkheden trekken Europese vrouwen aan
Nu echter het VK geen onderdeel meer van de EU vormt, is Nederland de enige, realistische Europese optie: de kosten zijn hier lager dan in het VK door Europese regelingen en je hoeft voor Nederland geen visum aan te vragen om erheen te reizen als EU-ingezetene. Daardoor oefent Nederland een groeiende aantrekkingskracht uit op veel Europese vrouwen, die hier nog een abortus kunnen laten uitvoeren waar dat elders niet meer kan.
Tweede trimester abortussen
Dit alles betekent daarmee ook dat het aandeel late, tweede trimester abortussen onder deze vrouwen hoger is dan onder Nederlandse vrouwen. Onder Nederlandse vrouwen vindt 83% van alle abortussen plaats voor week 9 van de zwangerschap. 12% van de abortussen vindt na week 13 plaats. Onder buitenlandse vrouwen en ongedocumenteerden is die verhouding totaal anders. Daar zijn naar schatting ongeveer 60% van de abortussen, tweede trimester abortussen. Dat is het gevolg van onze wetgeving.
Lage kosten in Spanje, maar ook lage abortusgrens
Dit beeld wordt verder aangescherpt door het feit dat Spanje na het vertrek van het VK uit Europa, dé plek is waar eerste trimester abortussen van ingezetenen plaatsvinden. Belangrijkste reden daarvoor vormen de lagere kosten voor een abortus in dat land. In Spanje is echter de grens voor een abortus gesteld om 14 weken, dus daarna wijkt men uit naar Nederland.
Waar komen ze vandaan?
De vrouwen die in Nederland abortus laten plegen van elders uit de EU, komen voor het grootste deel uit Duitsland. Daarnaast vormen vrouwen uit Italië, Frankrijk en Polen de grootste groepen. Pro-abortus activisten spreken ook over vrouwen uit Malta en andere landen waar abortus bijna onmogelijk is, maar in de officiële cijfers is daar niets van terug te zien. Dat komt praktisch gezien kennelijk vrijwel niet voor.
Naar Nederland voor late abortus
Dat de meeste vrouwen uit Duitsland komen, is omdat daar meer voorwaarden aan een abortus (strengere wachttijden en dergelijke) worden gesteld, waardoor vrouwen eerder voor Nederland kiezen. In Italië en Frankrijk is de wettelijke termijn waarbinnen je mag aborteren veel korter (respectievelijk 12 en 14 weken) en dus moet je bij een latere abortus uitwijken naar Nederland.
Teken daarom nu de petitie aan de Tweede Kamer: "Voer een Gedenkdag voor de ongeboren kinderen in"
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Het recht op leven is het belangrijkste grondrecht van mensen. De overheid heeft de plicht dit recht te beschermen. De dood van 40.000 ongeboren kinderen per jaar, door abortus, is een tragedie die niet ongemerkt mag blijven. Daarom roep ik u op: stel een 'Gedenkdag voor de ongeboren kinderen' in. Deze dag zet mensen aan het denken en brengt in herinnering dat alle mensen recht op leven hebben.
Poolse vrouwen komen minder vaak naar Nederland
Het aantal vrouwen uit Polen dat in ons land een abortus laat uitvoeren is dalende, ondanks strenge wetgeving in het land. Waarom dat is, is niet helemaal duidelijk. Wellicht heeft het te maken met Oekraïne als uitwijkmogelijkheid. Daar kun je onder bepaalde omstandigheden tot week 22 een abortus krijgen, tegen lagere kosten.
Kosten
De kosten voor een abortus variëren tussen de €600 en €1.500. De stelregel is daarbij: hoe later een abortus, hoe ingewikkelder de procedure en hoe duurder het wordt. Bij ongeveer 3.500 abortussen van niet hier wonende of werkende vrouwen, waarbij dus het merendeel latere abortussen zijn, komen de kosten grofweg ergens uit rond de vijf miljoen euro per jaar. Bekostiging hiervan is dus nu mogelijk via de Europese regeling in het ESF+ (een regeling die uiteindelijk betaald worden met middelen opgebracht door de belastingbetalers van de EU).
Nederland maakt geen gebruik van de regeling
Minister Hermans van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft inmiddels aangegeven dat zij geen gebruik zal maken van de fondsen van het ESF+ voor de bekostiging van abortussen van buitenlandse vrouwen. Het bedrag dat Nederland tegoed heeft uit het ESF+ heeft in zijn geheel al een bestemming gekregen voor dit jaar. Die 400 miljoen euro is bestemd voor armoedebestrijding in ons land.
Teleurstelling bij D66
Europarlementariër Raquel García Hermida-van der Walle van D66 betreurt dit. Zij vierde het besluit van de Europese Commissie in februari nog als een grote triomf. Zij sprak over “Een grote overwinning voor het recht om baas in eigen buik te zijn.” Nu is ze zeer teleurgesteld. Ze hoopt dan ook dat er “tijdens de volgende begrotingscyclus” wel ruimte wordt gemaakt voor de vergoeding van abortus.
Volgend jaar kan EU-geld wél ingezet worden voor abortus
Het afwijzen van minister Hermans is immers geen principiële keuze, maar enkel het gevolg van eerder afgesproken allocaties van middelen en bijbehorende begrotingskeuzes. Dat kan volgend jaar zomaar ineens anders zijn, temeer daar de minister zich als zeer pro-abortus presenteert in haar uitspraken, ook voor vrouwen van buiten ons land.
Zorgminister is uitgesproken pro-abortus
Zo gaf ze aan in een Kamerdebat (9 april 2024): “Iedere vrouw verdient toegang tot veilige en legale abortuszorg. Vrouwen uit EU-landen waar abortus verboden is kunnen in Nederland terecht… Daarom vinden wij het goed en belangrijk dat onze abortuszorg ook toegankelijk is voor vrouwen uit het buitenland… En hulp bij eventuele complicaties.”
Lees ook: Met Sophie Hermans als zorgminister is het ongeboren kind wederom de grote verliezer
EU gaat buiten haar boekje
Al met al spelen hier twee fundamentele problemen. Ten eerste treedt de EU met de regeling via het ESF+ buiten haar boekje in de invloed die zij op de gezondheidszorg van Europese democratieën uitoefent. Gezondheidszorg en de inrichting daarvan, is voorbehouden aan de lidstaten. De EU gaat niet over deze dingen.
Democratische waarden genegeerd
Door nu op deze wijze via een achterdeurtje de vergoeding van abortussen Europees te regelen, treedt ze toch binnen in het gezondheidszorgbeleid van de lidstaten. Daarmee negeert ze de democratische waarden die ze zelf altijd zo hoog in het vaandel pretendeert te hebben.
Polen versus Nederland
Neem een land als Polen waar de abortuswetgeving anders en strenger is dan in Nederland. Dat is het gevolg van een democratisch, politiek proces en dus de keuze van de burgers van het land. Zij hebben hiertoe besloten bij verkiezingen en de regeringen die namens hun mandaat hebben gehad, hebben dat ingevoerd.
Inbreuk op soevereiniteit
Door nu als EU het van overheidswege federaal mogelijk te maken dat Poolse burgers in andere landen deze regels niet hoeven te respecteren, hol je feitelijk deze democratische autonomie uit. Je zegt: de EU denkt anders dan jullie land en wij gaan daarbovenuit met een grote zak met geld. Zo worden, zonder enige vorm van democratische inspraak op Europees niveau, landen in hun soevereiniteit gedegradeerd, en wordt abortusbeleid gecentraliseerd naar de meest extreme en verregaande abortuswetgeving van Europa, namelijk die in Nederland.
Bestel kosteloos: Door het oog van de waker
(Artikel gaat verder onder deze boodschap)
Benieuwd hoe het is om in de frontlinie tegen abortus te strijden? 'Door het oog van de waker' geeft u een exclusieve kijk op de strijd voor het ongeboren kind. Dit unieke boek staat bomvol met verhalen van pro-life wakers die intimidatie, spot en geweld trotseren om kinderlevens te redden van de abortusdood.
EU zet democratie buitenspel
De democratie en het democratische proces wordt effectief door de Europese Commissie buiten werking gesteld. Dit geldt evenzo voor de concrete vergoeding van de kosten die gemaakt worden: dit gaat met belastinggeld van EU-burgers die daarover niet zijn gekend toen ze het gaven, noch toen het ESF+ werd ingesteld. Opnieuw een uitholling van de democratie.
Ethisch problematisch
Het tweede probleem is ethisch en ideologisch van aard. Door dit soort van politieke, ideologische spelletjes wordt het meest vergaande pro-abortusstandpunt dus feitelijk de norm in de hele Europese Unie. Waarom moet dat? En is dat terecht? Waarom bepaalt de EU dat? Ik geloof dat dit niet zo kan of moet. Ik vraag mij af of het merendeel van de Europese burgers het hiermee eens zou zijn als ze hier concreet over bevraagd zouden worden?
Pro-life burger moet meebetalen aan pro-abortusactivisme
Wetgeving rondom abortus in Europa is over het algemeen immers niet voor niets lang niet zo vergaand als in Nederland. Mensen delen het standpunt van pro-abortusgroepen lang niet allemaal. Waarom moet dan het activistische standpunt van de pro-abortusbeweging via een subsidieregeling van de EU tot norm worden verheven in de EU? Dit is ideologische manipulatie.
Nederland dreigt verzamelpunt van 'abortustoerisme' te worden
Ga maar eens bij jezelf na en vraag het je concreet eens af: wat vind jij ervan dat dit kan en zo gaat? Wat vind jij ervan dat de meest extreme pro-abortus activisten ons dit via de Europese Commissie, in de maag splitsen? Wat vind jij ervan dat deze Commissie, waar niemand voor gestemd heeft in Europa, bepaalt wat ethisch verantwoord is of niet? Ik geloof niet dat we er trots op moeten zijn dat Nederland het verzamelpunt van ‘abortustoerisme’ aan het worden is voor heel Europa.
Dit artikel verscheen eerder op kiesleven.nl
Laatst bijgewerkt: 30 juni 2026 11:07
